่นนี้เล่า”
“นี่คือผักที่ข้าสอนพวกเขาผัด เป็นอย่างไรบ้างขอรับ รสชาติไม่เลวเลยใช่หรือไม่” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด
“ฮ่าๆ อร่อยกว่าก่อนหน้านี้จริงๆ เสียด้วย” ซือหม่าเลี่ยเอ่ยด้วยรอยยิ้ม
“แน่นอนอยู่แล้วขอรับ วันนี้พวกเขาฝึกฝนอยู่ทั้งวันจึงจะผัดออกมาเช่นนี้ได้” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด ถึงแม้ว่าสิ่งที่พวกเขาผัดออกมาจะเทียบกับความต้องการของเธอไม่ได้ แต่ก็ยังดีกว่าที่กินมาสองมื้อก่อนมากมายนัก
ต่อมาเธอก็เห็นว่าอวิ๋นเย่ว์และชุนเจี้ยนค่อนข้างจะมีพรสวรรค์ในเรื่องเหล่านี้ จึงลากพวกนางมาฝึกฝนด้วยกัน จานที่อยู่ในมือของเธอตอนนี้เป็นฝีมือการผัดของอวิ๋นเย่ว์นั่นเอง
“อืม ต่อจากนี้ก็ให้พวกนางทำของอร่อยๆ ให้เจ้ากินก็แล้วกัน” ซือหม่าเลี่ยพูด “ถ้าหากเจ้าไม่เป็นไรแล้วก็มาทุ่มเทจิตใจให้กับสิ่งนี้ได้นะ”
“ข้าทราบแล้วขอรับ” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด ทันใดนั้นเธอก็นึกอะไรขึ้นมาได้ จึงวางตะเกียบลงแล้วพูดว่า “ท่านปู่ ข้าอยากจะไปหาหนังสือที่ห้องหนังสือสะสมของพวกเรามาอ่านสักหน่อยน่ะขอรับ”
……………………
