บ้างเป็นครั้งคราวเพื่อระงับความต้องการ
แต่คนไร้ค่าที่ไม่อาจบำเพ็ญได้โดยสิ้นเชิงอย่างซือหม่าโยวเย่ว์นั้นมิอาจขาดอาหารได้เลยแม้แต่มื้อเดียว
“บ่าวเตรียมอาหารเอาไว้ให้เรียบร้อยแล้วเจ้าค่ะ จะให้ยกมาให้คุณชายเลยดีไหมเจ้าคะ” อวิ๋นเย่ว์พูด
“ดีสิ! เร็วๆ เลยอวิ๋นเย่ว์ พวกเจ้าช่างแสนดีเหลือเกิน!” เมื่อซือหม่าโยวเย่ว์ได้ยินว่ามีของกินก็มีชีวิตชีวาขึ้นมาในทันที
ถึงแม้ว่าศูนย์กลางการใช้ชีวิตของเธอในชาติก่อนจะอยู่กับการฆ่าคนและการค้นคว้าวิจัยทางการแพทย์ แต่อาหารเลิศรสก็เป็นสิ่งที่ขาดไม่ได้ในชีวิตของเธอเช่นเดียวกัน ด้วยเหตุนี้เธอจึงตั้งใจหาเวลาไปเรียนทำอาหารหลายหลักสูตร ไม่ว่าจะเป็นอาหารเสฉวน อาหารกวางตุ้ง อาหารหูหนานอะไร ก็นับได้ว่าเธอจัดการได้อยู่หมัดทั้งสิ้น
……………
