องแท้ๆ ใครใช้ให้อยู่ดีๆ ไปเกาะแกะผู้อื่นกัน ไม่ใช่ว่าไปเกาะแกะเสียจนเขารำคาญสุดขีดหรอกหรือ ดังนั้นพอนางไปปรากฏตัวต่อหน้าเขาอีกครั้ง ไม่ถูกเขาทุบตีเอาสิถึงจะแปลก!
“แต่มู่หรงอานผู้นั้นถึงขนาดมองดูเธอถูกทุบตีจนตายได้หน้าตาเฉย ส่วนคนที่ทุบตีเธอพวกนั้นก็ตั้งใจตีให้ถึงตาย หึ เธอวางใจได้เลย ฉันจะล้างแค้นคราวนี้ให้เธอเอง!” ซือหม่าโยวเย่ว์พูดพึมพำ “แต่ร่างกายฝึกฝนไม่ได้จริงๆ หรือ คนพวกนั้นล้วนเป็นผู้มีพรสวรรค์ของวิทยาลัย ถ้าฝึกฝนไม่ได้แล้วจริงๆ การแก้แค้นก็คงจะยุ่งยากแล้ว แต่ตอนนี้ฉันก็หมดหนทางตรวจดูร่างกายของเธอด้วยสิ บ้าเอ๊ย แผลบนตัวนี่อีกนานแค่ไหนถึงจะหายนะ!”
ร่างกายได้รับบาดเจ็บสาหัสเกินไป หลังจากที่ซือหม่าโยวเย่ว์บ่นอุบอยู่ครู่หนึ่งจึงผล็อยหลับไป แต่คราวนี้เธอหลับไม่สนิทสักเท่าไร หัวคิ้วขมวดมุ่นอยู่ตลอดเวลา เหงื่อเยียบเย็นหลั่งไหลออกมาไม่หยุด
“ซีเหมินโยวเย่ว์ ต่อให้เจ้าเป็นผู้มีพรสวรรค์ของโลกทิพย์แล้วอย่างไรเล่า วันนี้ก็ยังต้องตายในเงื้อมมือข้าอยู่ดี วันนี้ตระกูลซีเหมินของพวกเจ้าจะได้ไปรวมตัวกันในนรกแล้ว!”
“ซีเหมินโยวเย่ว์ เจ้ารู้หรือไม่ว่านี่คือสิ่งใด นี่คือตะเกียงกักวิญญาณ วัตถุเทพขั้นสูง เพียงแค่สูบวิญญาณของเจ้าเข้ามาไว้ในนี้ เจ้าจะมิอาจไปเกิดใหม่ได้ตลอดกาล ต่อให้เจ้าอยากให้วิญญาณแหลกสลายก็ทำมิได้! มิใช่ว่าเจ้าชอบข่มข้าอยู่ตลอดเวลาหรอกหรือ วันนี้เจ้าก็เสพสุขกับรสชาติของการกักวิญญาณน
