ศษคนหนึ่งได้ และผู้วิเศษก็มักตระหนักถึงการเสียสละตนเองเพื่อผู้อื่นอยู่เสมอ
หากผู้เคราะห์ร้ายพวกนั้นเป็นผู้ใหญ่ นางก็อาจจะไม่เด็ดขาดขนาดนี้ แต่ความจริงคือ พวกเขาเป็นเด็ก…ที่ยังโง่เขลาไม่รู้อะไรเลยซึ่งทำให้นางใจอ่อนได้มากกว่าใครทั้งนั้น
“หุบปาก!” จ้าวเสวียนจิ่งดุทันที
สาวใช้ที่อยู่ข้างนอกต่างตกใจ ชุนเอ๋อร์ยุ่งอยู่กับงานก็ได้ยินเช่นกัน นางตกใจจนต้องกระทืบเท้า
รัชทายาทบ้าอำนาจ เขารังแกคุณหนูของนางอย่างนี้ได้อย่างไร
นางก้าวเท้าอยากจะเข้าไปในห้อง แต่หลังจากเดินไปได้สองก้าวนางก็หยุด เพราะปกติรัชทายาทจะอ่อนโยนมาก หากมีอะไรเข้าใจผิดกัน แล้วนางบุกเข้าไปก็คงจะแก้ตัวอะไรมิได้ แอบฟังก่อนดีกว่า…
นางจึงตั้งใจฟัง
เซี่ยเฉียวเห็นว่าเขากำลังโกรธก็รู้สึกผิดและสงสาร นางจึงซุกตัวเข้าไปในอ้อมอกของเขาแล้วเริ่มพูดจาหว่านล้อม “ท่านก็รู้ว่าข้าคือแม่นางเซี่ยครึ่งเซียนที่ทำนายแม่นยำขนาดไหน และก็น่าจะรู้ว่าข้าเป็นโม่ชูเซิงที่ไม่เกิดไม่ตาย”
ทำไมถึงไม่เกิดและไม่ตาย
เขาไม่มีทางที่จะไม่รู้
ตอนที่ 1204 เนรคุณ
จ้าวเสวียนจิ่งเคยเห็นธงดูดวงทั้งสองของเซี่ยเฉียวมาแล้ว เขาจดจำคำว่า ‘โม่ชูเซิงไม่เกิดไม่ตาย’ ได้เป็นอย่างดี
คนที่จะอยู่ในสภาพจิตใจเช่นนี้ได้บนโลกใบนี้คงมีแค่ไม่กี่คนเท่านั้น
จ้าวเสวียนจิ่งโกรธใครไม่เก่ง
ยามที่ต้องปฏิบัติกับคนภายนอก เขาไม่จำเป็นที่จะต้องเกลี้ยกล่อม แค่ออกคำสั่งก็พอแล้ว และก็ไม่เคยมีใครกล้าขัดคำส
