ไปถาม “แล้วหากข้างหน้ากับข้างหลังราบเรียบทั้งคู่เล่า”
“ดูที่ลูกกระเดือก หากไม่ได้จริงๆ ก็เอามือไปสัมผัสหน่อยก็รู้แล้วนี่?” โม่หลิงจื่อพูดเรื่องไม่จริงจังด้วยใบหน้าที่จริงจัง
เซี่ยผิงกั่งเยาะออกมาเล็กน้อย
เขารู้อยู่แล้วว่านักพรตเฒ่านี้ไม่ใช่คนดีอะไร!
ผู้ชายที่ท่าทางกรุ้มกริ่มข้างๆ เขาก็ไม่ใช่คนดีเหมือนกัน!
“อย่าไปเลียนแบบเขา ท่านพ่อของข้าชิงตัวเขาขึ้นเขาไปตอนนั้นก็เพราะดูแล้วว่าเขาไม่ใช่คนดีอะไร เจ้าอยู่มานานขนาดนี้แล้ว เคยเห็นนักพรตที่ไร้ยางอายเท่าเขาหรือเปล่า โชคดีที่น้องสาวของข้าเป็นคนน่ารักว่าง่าย จึงไม่เสียคนเพราะเขา” เซี่ยผิงกั่งขึงตาใส่เขา
แต่โม่หลิงจื่อนั้นไร้ซึ่งความกลัวจริงๆ
“นึกถึงตอนนั้นที่ข้าขึ้นไปบนภูเขา เจ้าตามตูดข้าไม่ห่าง ยืนกรานที่จะกราบข้าเป็นอาจารย์ให้ได้ ยังอยากจะเป็นเซียนลอยขึ้นสวรรค์อยู่เลยนะ!” โม่หลิงจื่อนึกถึงเรื่องในอดีตแล้วก็หัวเราะออกมา
“……” เซี่ยผิงกั่งหมดคำพูดไปในทันที
เขาไม่เชื่อ!
ท่านพ่อเขาไม่เคยพูดเรื่องนี้!
“จริงหรือปรมาจารย์?” อวี๋เซียนนึกไม่ถึงจริงๆ จึงถามออกไปด้วยความประหลาดใจ
ตอนที่ 1198 วิชาต้องห้าม
โม่หลิงจื่อพยักหน้าอย่างเคร่งขรึม “ตอนที่ข้าขึ้นไปบนภูเขาครั้งแรก พวกเขาเป็นโจรที่ดุร้ายมาก แต่ต่อมาพวกเขาก็พบว่าข้าร้ายกาจมากกว่ารองหัวหน้าที่ความจำเสื่อมนั้นเสียอีก พวกเขาจึงได้บูชาข้า!”
รองหัวหน้าค่ายผู้นั้นก็คือกุนซือในตอนนั้น และก็คือราชครูเผิง
