้เจ้าต้องลำบากหรอก…” ท่านเมิ่งโหวตาแดงก่ำ
ลูกชายที่น่าสงสารของเขาทำไมถึงมีดวงชะตาแบบนี้ได้
“……” เมิ่งจี๋ฟังเกือบจะตาเหลือกเป็นลมไปแล้ว
ช่วงไม่กี่วันมานี้เขาไปวัดเต๋ามาไม่น้อย กฎเกณฑ์ที่วัดพวกนั้นใช่ว่าจะน้อยเสียเมื่อไร!
หลังจากที่เขาเข้าไปอยู่ที่นั่นแล้ว อาหารอร่อย เครื่องดื่มดีๆ และความสนุกสนานก็จะหายไปหมด แล้วเขาจะใช้ชีวิตแบบไหนกันเล่า!
“ท่านพ่อ โม่ชูเซิงก็เป็นนักพรตนี่?! ท่านดูนางสิ…นางทั้งดื่มเหล้า พูดโม้ เตร็ดเตร่ไปเรื่อย ใช้ชีวิตสบายๆ ไปวันๆ!? หากให้ข้าเป็นนักพรตอย่างนางก็ยังพอได้ แต่หากให้เป็นแบบนักพรตที่อยู่ในวัดเต๋าอย่างนั้น…ข้าทำไม่ได้” จู่ๆ เขาก็นึกขึ้นมาได้
โม่ชูเซิงนั่นยังสามารถเปิดร้านได้ด้วยนะ
แถมยังทำเงินได้มากมาย ใช้ชีวิตได้อิสระเสรีตั้งขนาดไหน
“เจ้าคิดจะกราบโม่ชูเซิงเป็นอาจารย์?” ท่านเมิ่งโหวครุ่นคิดเล็กน้อย แม้ว่ามันจะน่าอับอายอยู่บ้าง แต่บุตรชายของเขาก็มาถึงขั้นนี้แล้ว ขอแค่เขาต้องการ ต่อให้ต้องใช้กำลังทั้งหมดของครอบครัวก็จะต้องทำความปรารถนาของเขาให้สำเร็จ!”
“ข้ายังไม่ได้…คิดให้ดี…”
เขาไม่คิดที่จะเป็นนักพรตเลย!
“ลูกเอ๋ย หลังจากที่เจ้ากลับไปแล้ว เจ้าก็เอาเงินไปมอบให้ปรมาจารย์โม่เป็นค่าฝากตัวเป็นศิษย์ให้มากหน่อย เรียนรู้จากนางให้มาก พยายามเรียนรู้วิชาที่จะทำให้ยืดอายุเจ้าออกไปได้นานๆ…พ่อขอแค่ให้เจ้าแข็งแรงและปลอดภัย ไม่ขออะไรอีกแล้ว!”
ตอนที่ 1184 รีบตายรีบไปเกิดให
