ตอนที่ 1117 เก็บไว้เป็นที่ระลึก / ตอนที่ 1118 ไม่มีทายาท
ตอนที่ 1117 เก็บไว้เป็นที่ระลึก
เซี่ยผิงกั่งไม่อาจเข้าใจได้เลยจริงๆ ว่ามีคนที่พกของแพงขนาดนี้ออกจากบ้านมาได้อย่างไร
แล้วมันก็ไม่ได้เหมือนกับอาวุธด้วยที่เอาไว้ปกป้องคุ้มครองตัวเอง มันก็แค่เครื่องประดับชิ้นหนึ่งที่สามารถดีดออกมาเป็นเสียง ‘ติงๆ ตังๆ’ น่าหนวกหูได้เท่านั้น เขาฟังไม่รู้เรื่อง ได้ยินแล้วก็รู้สึกง่วงนอน…
ซังโหยวได้ยินที่เขาพูด
ก็ยิ่งทิ่มแทงใจ
“ไม่กี่สิบตำลึง? ใต้เท้าเซี่ย ข้าว่าดาบของท่านที่ตัดเหล็กได้ราวกับตัดดินเหนียวอย่างนี้ก็คงมีค่าแค่ไม่กี่สิบตำลึงสินะ?!” ซังโหยวโกรธจัด
“ใช่แล้ว” จากนั้นเซี่ยผิงกั่งก็พนักหน้า “ดาบด้ามนี้ราคาถูกนะ ข้าซื้อมาด้วยราคายี่สิบเจ็ดตำลึง ด้วยราคานี้ข้ายังคิดว่าเถ้าแก่เจ้าของร้านทำเงินได้ไม่น้อยแล้ว”
ตัดเหล็กได้ราวกับตัดดินเหนียว? นั่นเป็นเพราะเขามีความสามารถ ไม่เกี่ยวอะไรกับดาบเลย!
“!!!” ซังโหยวพูดไม่ออกไปชั่วขณะ
ถูกขนาดนั้นเลย…
ว่ากันว่าเซี่ยผิงกั่งคลั่งไคล้อาวุธไม่ใช่หรือ! เขาเห็นประกายคมดาบวาบออกมาก็ยังนึกว่ามันคงมีราคาไม่น้อยเสียอีก เดิมทีเขาก็นึกว่าจะใช้เรื่องนี้มาเยาะเย้ยเซี่ยผิงกั่ง แต่กลับนึกไม่ถึงว่า…เขาจะถูกตีกลับมาทั้งกองทัพแบบนี้!
มันทำให้ดูเหมือนว่าที่เขานำพิณนั้นออกมาจากบ้านด้วยเป็นเรื่องที่โง่เง่ามากอย่างนั้น…
ในใจเขารู้สึกหนาวเหน็บไปหมด
ลมที่พัดมาแทบจะพัดเอาหัวใจของเขาไปด
