่เหอและโจ๊กเม็ดบัวก็แค่…อาหารสองจานที่ดูธรรมดาๆ ในบรรดาอาหารทั้งหมดเท่านั้น
ตอนที่ 1088 กลัวว่าจะสูญเสีย
เซี่ยเฉียวรู้สึกไม่อยากจะลงมือเลย
“พยายามกินทุกอย่างอย่างละนิดละหน่อย ต่อไปก็จะเป็นอย่างนี้ไปทุกวัน สุขภาพของเจ้าไม่ดี หุ่นก็ผอมเกินไป อีกอย่างทุกๆ สองวันจะต้องเชิญหมอหลวงมาจับชีพจรให้เจ้าด้วย”
“ข้าทูลเสด็จพ่อแล้วว่าร่างกายของเจ้าอ่อนแอ ตอนที่ข้าไม่อยู่ หากไม่จำเป็นเจ้าก็ไม่ต้องไปเข้าเฝ้าทักทายเสด็จพ่อเสด็จแม่ก็ได้”
“ข้าไม่ชอบอยู่ในวัง พอถึงวันที่เจ้าได้เวลากลับบ้านไปเยี่ยมบ้านหลังแต่งงานแล้ว ค่อยไปอยู่ที่จวนรัชทายาทนอกวังกัน” จ้าวเสวียนจิ่งเอ่ย
“ฝ่าบาท…” เซี่ยเฉียวเอ่ยออกมาแล้วก็นึกขึ้นได้ว่าการเรียกแบบนี้ไม่เหมาะสมจึงได้เปลี่ยนคำพูดใหม่ “เสด็จพ่อตามใจท่านมากไปหรือเปล่า ท่านอยู่ที่สำนักศึกษาหลวงก็ยังพอจะเข้าใจได้ แต่นี้ท่านกลับสร้างจวนรัชทายาทไว้นอกวัง นี่เราก็แต่งงานแล้ว เสด็จพ่อยังยอมให้พวกเราสองคนออกไปอยู่ข้างนอกด้วยกันอีก?”
ในวังปลอดภัยกว่า มีทหารองครักษ์มากกว่า
หากอยู่ข้างนอกแล้วมีคนต้องการลอบสังหาร ความเป็นไปได้ที่เกิดเรื่องก็ยิ่งมีมาก
“เสด็จพ่อตามใจข้าจนเคยตัว ถ้าหากมีวันใดวันหนึ่งไม่ตามใจข้าขึ้นมาก็กลัวว่าจะสูญเสียข้าไป…” จ้าวเสวียนจิ่งเอ่ยจริงจัง
“……” ทำไมเซี่ยเฉียวถึงรู้สึกว่าเขาน่าจะโดนอัดสักทีนะ?
“เรื่องต่างๆ ในวังเจ้าก็น่าจะพอรู้แล้ว เพียงแต่ช่วงนี้มีพวกอ๋องเข้ามาเ
