่าที่แท้แล้วเขาไม่เพียงแต่มีปัญหาที่มือเท่านั้น
เขากลับไม่มีความสามารถที่จะช่วยชีวิตตัวเองด้วยซ้ำ
หากเขาเชื่อคำพูดของเหยียนเค่อเป่า เขาก็จะไม่มีความอาลัยอาวรณ์ใดๆ จะได้ไม่ต้องรู้สึกผิดกับเจียวเหนียง จบกันไปเช่นนั้น ในใจเขาก็…ปล่อยวางได้หน่อย
“ข้าผิดต่อนาง…” ฟู่ฮั่นเหวินมองพานเจียวด้วยดวงตาแดงก่ำ “คนกับวิญญาณอยู่กันคนละโลก ข้าจะทำให้นางเหน็ดเหนื่อยไปทั้งชีวิตได้อย่างไร รบกวนปรมาจารย์ช่วยข้าบอกนางทีว่าเรื่องนี้ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับนางเลย ต่อไปให้นางหาสามีที่ดีและใช้ชีวิตให้ดีเถอะ…”
“ดังนั้น เจ้าต้องการปล่อยให้คนที่ให้เจ้าตายเป็นอิสระลอยอยู่เหนือกฎหมาย ทำให้บิดามารดาของเจ้าโศกเศร้าเสียใจไม่ยินยอมอยู่อย่างนี้” เซี่ยเฉียวเสียดสีเขา
คำพูดนี้ของเซี่ยเฉียวชัดเจนมาก
คนที่อยู่ตรงนั้นต่างก็ฟังออกว่านางหมายถึงอะไร
“ป ปรมาจารย์! ท่านกำลังพูดกับใครน่ะ! ใช่ลูกชายของข้าหรือไม่ ใช่หรือไม่” มารดาของฟู่ฮั่นเหวินพุ่งเข้าและคุกเข่าลงทันที “ข้าขอร้อง ข้าขอร้องปรมาจารย์ช่วยลูกชายข้าด้วย!”
เซี่ยเฉียวรีบถอยหลังไปสองก้าวทันที “เข้าไม่มีความสามารถทำให้คนตายฟื้นคืน ข้าก็แค่…มองเห็นในสิ่งที่คนอื่นมองไม่เห็นเท่านั้น หากพวกเจ้ามีอะไรอยากจะพูดกับเขา ข้าก็สามารถบอกต่อให้ได้”
ตอนที่ 1062 คนพิการคนหนึ่ง
มารดาแซ่ฟู่เงยหน้าขึ้นอย่างมึนงงและมองไปรอบๆ ด้วยท่าทางเสียสติเล็กน้อย
“ลูกชายของข้าอยู่ที่ไหน! ลูกแม่! เจ้าอยู่ท
