ายใหญ่ของเจ้าเคยต่อยอาจารย์ของสำนักศึกษาหลวง แม้ว่าเขาจะสบายอกสบายใจในตอนนั้น แต่หลังจากที่เขาทำลงไปแล้ว มันก็กลายเป็นความผิดของเขา ต่อมาเขาก็กลายเป็นผู้แพ้ คนที่ขาดทุนในเรื่องนี้ก็คือพี่ชายใหญ่ของเจ้า” เซี่ยเฉียวเอ่ย
ตอนที่ 1050 เหตุผลผิดๆ
ตอนที่เซี่ยผิงกั่งมาถึงเมืองหลวงใหม่ๆ เคยมีคนพูดจาไม่น่าฟัง เขาทนไม่ไหวก็เลยลงไม้ลงมือ
เพราะเรื่องนั้นเซี่ยผิงกั่งจึงไม่สามารถไป ‘ชุบตัว’ ที่สำนักศึกษาได้ แต่เรื่องนั้นก็ยังไม่สำคัญเท่ากับว่าตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาเขาทำให้บัณฑิตทั้งหลายพากับกันเกลียดคนหยาบคายใช้แต่กำลังอย่างเขา
หากจะพูดให้รุนแรงหน่อยก็คือ แม้แต่ขุนนางฝ่ายบุ๋นภายในราชสำนักเองก็มีอคติกับเขาเพราะเรื่องที่เคยเกิดขึ้นในอดีต
“หากจะพูดอย่างนั้นก็ดูเหมือนจะมีเหตุผล” เซี่ยผิงไหวพยักหน้า” นึกถึงตอนนั้นที่ข้าไปหอนางโลมกับคนอื่นอีกตั้งหลายคนแท้ๆ แต่คนพวกนั้นทำดีกับข้าต่อหน้า ลับหลังกลับให้แม่เล้ามาดูถูกข้า ทำให้ข้ากลายเป็นตัวตลก…”
ต่อมาเขาเองก็ต่อยตีกับคนพวกนั้นอีกหลายครั้ง มีบางครั้งก็หนักหนาจนพวกเขาต้องร้องหาพ่อแม่ ก็นับว่าเขาได้แก้แค้นแล้ว
แต่…มันก็สะใจแค่ตอนนั้น
หลังจากเรื่องเกิดขึ้นแล้วพวกเขาก็แสร้งทำตัวน่าสงสาร แล้วทุกคนก็มาด่าเขาว่าเป็นโจร
“อาจารย์ป้า ข้าจะไม่เหมือนพี่ชายใหญ่ของข้าได้อย่างไร” เซี่ยผิงไหวนั่งลงอย่างเรียบร้อยพลางยื่นคอถาม
“ความสุขหรือความโกรธเป็นสิ่งที่มองไม่เห็น จงควบคุม
