ทาง ข้าเซ็นสัญญากับนางแล้วห้าปี ห้าปีนี้นางต้องเป็นของข้าเท่านั้น!”
“…” โจวเว่ยจงโมโหจนหน้าแดง “หน้าด้านจริงๆ!”
“แล้วยังไง ใครที่มันจะมาแย่งอาจารย์กับข้าก็ถือเป็นศัตรูของข้า ข้าถือว่าหน้าด้านๆ ของข้าก็เป็นอาวุธอย่างหนึ่งใช้ไล่คนไปไกลๆ ได้ สหายโจว เจ้าต้องคิดให้ดีนะ ไม่ว่าคนหรืออาวุธอะไรก็ตามที่อยู่ในมือของข้าแล้ว เจ้ายังคิดจะแย่งไปอีกหรือ นอกเสียจากเจ้าจะเป็นบิดาของข้าเท่านั้นล่ะ!”
“ข้าอยากจะเป็นบิดาของเจ้า…” ตอนที่เจ้าเกิดมาจะได้รีบบีบคอให้ตายไปเสียเลย!
ยั่วโมโหเก่งจริงๆ!
“ตอนที่บิดาข้าแย่งของกับข้า เขายังต้องถูกข้าฟันเอาสักแผลก่อนเลย!” เซี่ยผิงกั่งยิ้มอย่างห้าวหาญ “หรือไม่อย่างนั้นเจ้ามาเป็นน้องสาวข้าไหมเล่า นางอ่อนแอนุ่มนิ่ม ลมพัดทีเดียวก็ล้มลงแล้ว ข้าไม่ทำอะไรนางหรอก!”
“หากอย่างนั้นข้าขอถามเจ้าหน่อย ในวันใดวันหนึ่งมีโจรมาจับตัวลูกพี่ลูกน้องของข้ากับน้องสาวของเจ้ามัดไว้ทั้งคู่ เจ้าจะช่วยใคร!”
เขาสงสัยว่าเซี่ยผิงกั่งจะทำเรื่องไม่ดีไม่งามกับน้องสาวของเขา!
มิฉะนั้นเข้าจะพูดคำว่า ‘คนของข้า’ ออกมาได้เต็มปากเต็มคำอย่างนั้นหรือ
แล้วยังมีสายตาของน้องสาวเขาอีก มันช่าง…มีความหมายมากมาย แค่ดูก็รู้ว่าระหว่างคนทั้งสองจะต้องมีอะไรไม่ชอบมาพากลแน่ๆ!
น้องสาวที่น่าสงสารของเขา!
“วันนี้เจ้าเป็นบ้าอะไรของเจ้าเนี่ย ข้าก็เป็นโจรไง ใครจะกล้ามาจับตัวคนในบ้านข้าต่อหน้าข้ากัน” เซี่ยผิงกั่งมองเขาอย่างไม่อย
