หากจะต้องใช้เงินเพื่อคนคนนี้มากขนาดนั้นก็คงไม่คุ้ม…
โดยสรุปก็คือการรับตัวคนผู้นี้เข้าตระกูลโจวเป็นเรื่องที่ผิดพลาด ตอนนี้ท่านย่าก็ยังมาโทษนาง หาว่าก่อนหน้านี้นางพูดมากเกินไป เอาเรื่องที่พบเจออวี๋เซียนมาบอก หากที่บ้านไม่รู้เรื่องนี้ตลอดไป พวกเขาก็ไม่ต้องปวดหัวกับเรื่องที่ทำให้คนอื่นเดือนร้อนและไม่มีประโยชน์กับตัวเองอย่างนี้หรอก
โจวซือจินรู้สึกหดหู่
นางจะรู้ได้อย่างไรว่าอวี๋เซียนผู้นี้น่ารำคาญขนาดนี้
ดังนั้นสายตาที่นางมองอวี๋เซียนตอนนี้จึงรู้สึกขัดหูขัดตาไปหมด นางแทบทนไม่ไหวและอยากจะให้คนอื่นรู้ว่าอวี๋เซียนนั้นหน้าหนาและไร้ยางอายเพียงไร
“พี่หญิงอวี๋ หมอดูพวกนี้หลอกคนเก่งนัก ข้าพูดก็เพื่อตัวท่านเองนะ หากท่านไม่เชื่อ ท่านลองไปถามคนอื่นดูก็ได้ ว่าเป็นเรื่องเหมาะสมแล้วหรือที่หญิงสาวที่ยังไม่ได้แต่งงานอย่างท่านอยู่ด้วยกันกับนักพรตเร่ร่อนพวกนี้!” โจวซือจินเอ่ยคำพูดอย่างชอบธรรม “ผู้อาวุโสให้ข้าคอยดูแลท่าน แล้วข้าจะทนดูท่านทำลายชื่อเสียงของตนเองได้อย่างไรเล่า”
อวี๋เซียนได้ยินเช่นนั้นแล้วก็ต้องเกาศีรษะด้วยความกลัดกลุ้มทันที
น้องหญิงผู้นี้ทำไมพูดไม่รู้เรื่อง
แต่เห็นแก่ที่ลูกพี่ลูกน้องหญิงผู้นี้ยังอายุน้อย นางจึงไม่ได้ลงไม้ลงมือ อวี๋เซียนได้แต่ต้องอดทนและเอ่ย “ปรมาจารย์ไม่ได้เป็นพวกนักพรตต้มตุ๋นหลอกลวงพวกนั้น น้องหญิงวางใจได้เลย แม้ว่าข้าจะเป็นแขกของตระกูลโจว แต่ก็เป็นเพียงแค่ปากเท่านั้น น้องห