ไม่ได้ที่จะรู้สึกเศร้าเล็กน้อย
เขาโชคร้ายเกินไปแล้ว…
“ทำไมเจ้าถามแบบนี้ล่ะ อาจารย์ของข้าเป็นคนดีมากนะ เขาไม่ทำร้ายใครเลย เขาตัวเล็กเหมือนเด็กอย่างนั้น ถึงเขาอยากจะทำก็ทำไม่ได้” หลิวหมิงเอ่ยหัวหด
“ของที่อยู่ในบ้านเจ้าเห็นได้ชัดว่าเป็นค่ายกลรวมวิญญาณเรียกทรัพย์ แต่เมื่อข้าไปที่นั่นกลับไม่เห็นวิญญาณเลยสักตน เจ้ารู้ไหมว่าทำไม” เซี่ยเฉียวเอ่ยถาม
หลิวหมิงส่ายหน้า เขาจะรู้ได้อย่างไร
ก่อนหน้านี้เขาก็ได้รับสืบทอดวัดเต๋ามา แต่มันทรุดโทรมมาก แทบไม่มีใครเข้าไปเหยียบที่นั่นเลย และป่าโดยรอบก็ไม่มีใครอยู่ แท้จริงแล้วเป็นเพียงบ้านทรุดโทรมหลังหนึ่งเท่านั้น
เขาไร้ความสามารถจริงๆ เขาสามารถท่องจำคัมภีร์ได้เพียงไม่กี่ข้อเท่านั้น
“ค่ายกลแบบนี้จะดึงดูดวิญญาณให้เข้ามาใกล้ นักพรตที่มีความสามารถสามารถใช้วิญญาณเพื่อความมั่งคั่งมาให้ได้ เจ้าก็คงจะได้เงินมาไม่น้อย ตอนนี้หากเจ้าไม่ต้องการเงินมากเกินความจำเป็น อาจารย์ของเจ้าก็สามารถเก็บวิญญาณพวกนั้นทั้งหมดไปได้”
ไม่ใช่แค่ภายในค่ายกลเท่านั้น แต่ยังรวมถึงภายนอกด้วย
พวกที่ถูกค่ายกลดึงดูดมาน่าจะเป็นวิญญาณที่ตายเพราะความโลภทั้งนั้น
วิญญาณตระกูลไป๋หลี่ไม่ได้เป็นอย่างนั้น แต่ในเมื่อคนผู้นี้ต้องการที่จะเก็บวิญญาณอยู่แล้ว ก็มีความเป็นไปได้ที่เขาจะมีความคิดอยากจะสะสมวิญญาณตนอื่นๆ ด้วย
หลิวหมิงเองก็มองไม่เห็นวิญญาณ เขาจึงไม่รู้และไม่เข้าใจในสิ่งที่เซี่ยเฉียวพูด
องครักษ์เห็