ยวกราดดุดันด้วยความไม่พอใจ
เซี่ยเฉียวกลับแต่งหน้าอย่างสงบ พอเสร็จแล้วนางก็สวมชุดคลุมเต๋ามอมแมม จากนั้นก็นำวิญญาณที่ยังมีชีวิตที่เก็บมาได้เมื่อวานออกไปจากหอส่องชะตาทันที
นางไม่ได้นอนมาทั้งคืน ตอนนี้ฝีเท้าของนางก็ไม่มั่นคง โชคดีที่ระยะทางไปจวนอ๋องค่อนข้างห่างออกไป หลังจากขึ้นรถม้าแล้วนางจึงสามารถงีบหลับได้สักพัก
“ท่านบรรพชน หากนางเป็นลูกของข้า…ข้าจะต้องหักขานางอย่างแน่นอน ข้ายอมปล่อยให้นางนั่งนอนอยู่บ้านไปไหนไม่ได้และบังคับให้นางเรียนหนังสือ…”
“หากไม่มีนางก็ไม่มีใครตามหาญาติให้พวกเจ้าแล้วนะ” ไป๋หลี่จี้ถอนหายในที่สุด
ทุกคนต่างก็มีโชคชะตาเป็นของตนเอง
แม่นางน้อยผู้นี้มีความคิดเป็นของตนเอง ในเมื่อนางชอบที่จะเป็นนักพรต คนอื่นๆ ก็ไม่มีเหตุผลอะไรจะมาห้ามนางได้ เขาเองไม่ใช่พวกคนแก่หัวโบราณ เขาพยายามยอมรับความคิดของคนหนุ่มสาวได้
“พอแม่นางน้อยจัดการเรื่องนี้เสร็จแล้ว คนที่ไม่มีความสามารถอะไรก็ให้นางส่งลงไปก่อน ส่วนคนที่มีความสามารถก็อยู่สั่งสอนชี้แนะนางก่อน” ไป๋หลี่จี้เอ่ยเสริม
ไม่ง่ายเลยที่จะได้พบเจอศิษย์ที่พึงพอใจ แต่การที่จะได้พบเจอศิษย์ที่มีพรสวรรค์สักคนนั้นยากยิ่งกว่า
ตอนที่ 988 ยังมีเคราะห์อีกหนึ่งอย่าง
ระหว่างทางไปจวนหย่งหลินอ๋องเซี่ยเฉียวงีบหลับไปครู่หนึ่ง แต่นางก็ไม่ได้ช่วยให้นางมีพลังขึ้นมามากนัก นางยังคงรู้สึกเหนื่อยล้าอยู่
เมื่อวานสาวใช้หวนเอ๋อร์ถูกส่งตัวกลับไปที่จวนอ๋องแล้ว และพระ