าก และเจ้าก็ไม่เชื่อข้า หากมีอะไรด่วนเกิดขึ้น ไม่แน่เจ้าอาจทำของของข้าหายอีก คิดจะแตะต้องชีวิตจิตใจของข้า? ไม่มีทางเสียล่ะ” เซี่ยเฉียวแค่นเสียงออกมาเล็กน้อย
“…” เจียงจินลู่ฝืนยิ้มต่อไปไม่ไหวแล้ว เขาเอ่ยด้วยใบหน้าที่ขมขื่น “ศิษย์พี่ใหญ่ ข้าสำนึกผิดแล้วจริงๆ…”
“แค่พูด ใครๆ ก็ทำได้” เซี่ยเฉียวพ่นลมหายใจออกมาอีก
ผู้วิเศษแล้วทำไม ผู้วิเศษก็แค้นเป็นนะ?
แต่เมื่อเซี่ยเฉียวเห็นสายตาปริบๆ ของเขาก็รู้สึกสงสาร นางเปิดตะกร้าไม้ไผ่นำต้าสยงออกมา แล้วยัดไว้ในอ้อมแขนของเขา “หากอย่างนั้นเจ้าช่วยข้าอุ้มไก่ตัวนี้หน่อย ให้มันอยู่แต่ในตะกร้า มันจะรู้สึกอึดอัด”
“…” ไก่?!
เจียงจิ้นลู่ตัวแข็งไปหมด เขารู้สึกถึงสัมผัสที่ขนนุ่มๆ และก้านขนแหลมๆ ในอ้อมแขนของเขา รวมถึงหงอนไก่สีแดงสดแล้วหัวใจของเขาก็เหมือนจะหลุดออกมา
เขาเติบโตมาอย่างยากลำบากและเคยเลี้ยงไก่มาก่อน
แต่!
เขาไม่เคยอุ้มมันมาก่อน…
“ศิษย์พี่ใหญ่ ทำไมท่านเอาไก่ออกมาด้วยล่ะ แต่ไก่ตัวนี้แข็งแรงดีจริงๆ…คนทั่วไปคงไม่สามารถเลี้ยงไก่ให้ทรงพลังเช่นนี้ได้ มันมีพลังมากขนาดนี้ จะต้องขายได้ราคาดีอย่างแน่นอน แต่มีแค่ตัวนี้ตัวเดียว อันที่จริงไม่ต้องเอาออกไปขายหรอก ส่งไปที่ห้องครัวเล็ก พวกเราก็กินหมดแล้ว” เจียงจิ้นลู่ยิ้มอย่างประจบสอพลอและพยายามยกยอศิษย์พี่ใหญ่ของเขาที่เลี้ยงไก่ได้ดีขนาดนี้
ตอนที่ 934 ผิดมหันต์
เจียงจิ้นลู่รู้สึกว่าเขากำลังทุ่มสุดตัวเพื่อที่จะทำให้ศิษย
