ะเห็นว่าเขามีรูปร่างหน้าตาดี แต่สง่าราศีของเขาก็อ่อนด้อยลงเล็กน้อยจากความป่วยไข้ อย่างไรก็ตาม ในเวลานี้ผมของชายคนนี้ได้รับการหวีสางอย่างเรียบร้อย ทั้งยังฝืนยืนขึ้นอย่างดื้อรั้น เขาสวมชุดคลุมผ้าไหมตัวยาวสีน้ำเงินไพลิน สวมมงกุฎหยก มีเลือดฝาดบนใบหน้าเล็กน้อย…
ส่วนกลิ่นนั้น…
เซี่ยเฉียวคุ้นเคยกับมันเป็นอย่างดี กลิ่นนั้นมาจากแป้งหอม…
หอมกลิ่นดอกไม้เข้มข้น ช่างตุ้งติ้งเสียจริง!
“ศิษย์ทำให้อาจารย์กังวลใจแล้ว” เขากระแอมในลำคอ ก่อนจะทำความเคารพหลีซื่อเหยี่ยน หลังจากหลีซื่อเหยี่ยนบอกให้เขาละเว้นพิธีรีตอง ทันทีที่เสื้อคลุมของเขาถูกยกขึ้น กลิ่นของน้ำหอมก็แรงขึ้นไปอีก
เซี่ยเฉียวมองไปที่เอวของศิษย์น้อง
ยังมีซองเครื่องหอมห้อยอยู่อีกหนึ่ง!
ศิษย์น้องของนางห่วงภาพลักษณ์มากกว่านางเสียอีก! ถึงจะป่วยแบบนี้แต่ก็ยังไม่ลืมจัดระเบียบตัวเองให้เนี้ยบเป็นแบบอย่างให้กับคนอย่างนาง!
แววตาเซี่ยเฉียวฉายแววชื่นชม
แต่ในประโยคต่อมา เซี่ยเฉียวก็กระแอมไอแห้งๆ ก่อนจะเอ่ย “ศิษย์น้องซัง เจ้าเห็นหยกขาวแล้วใช่หรือไม่ คุณภาพ… มันดีมากใช่ไหม ราคาคนกันเองห้าพันตำลึงเงิน ประเดี๋ยวก็อย่าลืมมอบให้ข้าด้วย แน่นอนว่า ข้าได้เตรียมของขวัญพบหน้าไว้ให้เจ้าด้วย แต่ของขวัญการพบกันจะเอามาปะปนกับเรื่องนี้ไม่ได้…มันเป็นของที่ใช้ช่วยชีวิต จะติดค้างก็คงไม่ดี หวังว่าเจ้าจะเข้าใจ”
ตอนที่ 930 ศิษย์พี่ใหญ่ขี้เหร่จัง
หลังจากที่เซี่ยเฉียวพูดจบ นางก็ม
