เป็นคนหรือสิ่งของ หน้าตาศิษย์พี่…ก็ไม่เลว…แต่เขาชอบคนที่หน้าตาดีกว่านี้หน่อย
เมื่อก่อนอาจารย์ชื่นชมความงามของศิษย์พี่ใหญ่ให้เขาได้ยินหลายครั้ง พอได้ยินมากเข้า เขาคิดว่ามันเป็นความจริง แต่ตอนนี้เมื่อเขาได้เห็นตัวจริงแล้ว…กลับรู้สึกว่าไม่เหมือนที่คิดไว้เท่าไร
เซี่ยเฉียวหัวเราะออกมาด้วยความโกรธ
เมื่อก่อนเป็นนางต่างหากที่รังเกียจคนอื่น!
ก่อนที่เซี่ยเฉียวจะได้มีเวลาพูดอะไรออกมา นางก็เห็นซังโหยวแสดงความเคารพต่อจ้าวเสวียนจิ่งด้วยสายตาชื่นชม
มีรอยยิ้มในดวงตาของเขา มันหวานจนแทบหยด!
ใครไม่รู้ก็คงคิดว่าศิษย์น้องอย่างเขาหลงรักรัชทายาทจนอยากเก็บไว้เอง!
“เมื่อไรเจ้าจะเปลี่ยนนิสัยนี้ได้เสียที ดูสภาพอันตกต่ำของเจ้าตอนนี้สิ ยังจะดูถูกศิษย์พี่ใหญ่ของเจ้าได้อีก” หลี่ซื่อเหยี่ยนไม่พอใจเล็กน้อย จากนั้นเขาก็เอ่ยกับเซี่ยเฉียวว่า “เด็กคนนี้ตาไม่ถึง เขาไม่เข้าใจ อย่าได้สนใจเขาเลย”
เซี่ยเฉียวพยักหน้า “ถูกต้อง”
“ข้าคิดว่าทรงผมของศิษย์พี่ใหญ่ดูเชยไปหน่อย…” ซังโหยวเชื่อฟัง ในขณะที่เขายังคงจ้องมองที่ศีรษะของเซี่ยเฉียว และมักรู้สึกว่ามีแปลกๆ อยู่เสมอ เขาแทบอยากจะจัดทรงผมให้นางใหม่
ทรงผมของเซี่ยเฉียวนั้นเรียบง่ายและสะดวก ถึงอย่างไรตอนนี้นางก็เป็นนักพรตอยู่ ย่อมทำทรงผมที่หรูหราอลังการเกินไปไม่ได้อยู่แล้ว
แต่ในขณะนี้นางอดไม่ได้ที่จะคิดถึงใบหน้าปลอมๆ ของตนเอง หากเด็กคนนี้มองนานเกินไปและพบว่ามีอะไรผิดปกติก็จะไม่ดี ดั
