ในทันที ไอร้อนจากเตานึ่งที่กำลังปะทะใบหน้าของเขาก็ดูเหมือนจะไม่ร้อนเหมือนเมื่อครู่นี้แล้ว
เซี่ยเฉียวพยักหน้าเล็กน้อย
ส่วนวิญญาณตนนั้นก็สงสัยและลังเลอยู่ครู่หนึ่ง นางนึกถึงสิ่งที่อีกฝ่ายพูด จากนั้นจึงคลานออกจากหน้าเตามายืนข้างๆ เซี่ยเฉียว
“อากาศเริ่มเย็นลงเรื่อยๆ แล้ว” เซียวอวี้หรงลูบแขนของเขาไปมา
เขาไม่ชอบอากาศหนาวมากที่สุด มันทำให้เขาเขียนหนังสือลำบากมาก เขาแทบไม่อยากจะยืดมือออกมา
เซี่ยเฉียวไม่ได้พูดอะไรมาก นางหันหลังกลับและเดินตรงไปที่ร้านอาหารข้างๆ ก่อนจะขอห้องส่วนตัว เหล่าองครักษ์ด้านหลังที่กำลังหอบหิ้วซาลาเปาห่อใหญ่ๆ สามห่อลังเลอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นเขาก็แบ่งกันกิน
“เจ้า เจ้าพูดกับข้าจริงๆ หรือ เจ้าเห็นข้าได้อย่างไรกันนี่” ฟันของวิญญาณตนนั้นสั่นกระทบ
หลังจากที่เซี่ยเฉียวนั่งลงแล้ว นางก็มองไปที่วิญญาณและเอ่ยขึ้นช้าๆ “เจ้าตายได้อย่างไร ทำไมบนตัวถึงได้มีน้ำแข็งเกาะอย่างนี้เล่า”
ตอนที่ 902 ห้องเก็บน้ำแข็ง
ทันทีที่นางได้ยินเซี่ยเฉียวพูดแบบนั้น สีหน้าของวิญญาณก็ดีใจมาก “เจ้ากำลังพูดกับข้าจริงๆ…ข้าตายมานานขนาดนี้ นี่เป็นครั้งแรกที่ข้าได้คุยกับคนเป็นๆ มันเยี่ยมมากเหลือเกิน…”
“คนดี เจ้าช่วยเผาเสื้อคลุมให้ข้าหน่อยได้หรือไม่ ข้าหนาวมากจนทนไม่ไหวแล้ว” วิญญาณรีบเอ่ยขึ้นอีกครั้งเพราะกลัวว่าประเดี๋ยวเซี่ยเฉียวจะไม่ได้ยินเสียงของวิญญาณของนางอีกแล้ว
เซี่ยเฉียวพยักหน้า “เจ้าตอบคำถามของข้าก่อน แล
