้วเดี๋ยวเจ้ามีความปรารถนาอะไร ข้าจะทำให้ หากเจ้าต้องการไปเกิดใหม่ก็ได้”
“ตกลง ข้าตอบ!” วิญญาณดูตื่นเต้นขึ้นมาทันที “เจ้าถามว่าข้าตายได้อย่างไรน่ะหรือ ข้าจำได้ ข้าจำได้ วันนั้นเป็นวันหนึ่งในฤดูหนาวที่อากาศหนาวมากจริงๆ แต่แม่สามีข้ากลับต้องการให้ข้าออกไปจับปลาตัวหนึ่งมาเพื่อบำรุงร่างกายสามี พอฟ้าสว่าง ข้าก็ถูกเร่งให้ออกไปจนแม้แต่เสื้อคลุมกันหนาวก็ยังใส่ไม่ทัน ข้าลองไปที่พื้นน้ำแข็งเสี่ยงดวงดู แต่ก็ไม่รู้ว่าตกลงไปได้อย่างไร”
ตอนนั้นหิมะตกหนักมาก
หลังจากที่นางตกลงไป นางก็จมน้ำตายและหนาวจนตัวแข็งไปหมด
อีกนานมากกว่าฤดูหนาวจะผ่านไป ร่างของนางลอยขึ้นมาก็จริง แต่มันกลับถูกความเย็นแช่แข็งเอาไว้ หลังจากนั้นนานมากๆ จึงมีคนมาพบนาง
เซี่ยเฉียวแสดงความเห็นอกเห็นใจนาง
“เจ้ารู้จักวิญญาณตนอื่นๆ ที่เหมือนเจ้าไหม แบบที่หนาวเย็นจนเข้ากระดูกไปทั้งร่าง?” เซี่ยเฉียวถามอีก
เซียวอวี้หรงรู้สึกหวาดกลัวจนลนลานอย่างน่าประหลาด
ตั้งแต่เมื่อครู่นี้แล้วที่เขารู้สึกว่าอุณหภูมิในห้องนี้กำลังลดต่ำลงเรื่อยๆ
แม้ว่าตอนนี้อากาศจะเริ่มเย็นลงแล้ว แต่ก็ไม่น่าที่จะแตกต่างกันมากขนาดนี้ได้ภายในวันเดียวนี่?
“ปรมาจารย์ ป้อมเหมิงจยาร่ำรวยก็จริง แต่ทุกฤดูหนาวก็ยังมีบางคนที่หนาวตาย เพียงแต่จำนวนน่าจะมีน้อยกว่าเมืองอื่น…ยังมีวิญญาณเหมือนข้าอีกเยอะ” วิญญาณรีบเอ่ยขึ้นทันที
หลังจากที่ตายไป เมื่อนางพบเห็นวิญญาณที่หนาวตายเหมือนนางก็มักจะมอ
