รื่องอื่นๆ และทำอะไรไม่เหมาะสมไปบ้าง แต่ก็สามารถเข้าใจได้
ตอนที่ 900 แพ้เลือด
พอหลีซื่อเหยี่ยนพูดจบเซียวอวี้หรงก็โล่งใจทันที
หลีซื่อเหยี่ยนอ่านบทความของเขา อย่างไรเสียเขาก็เป็นศิษย์ที่เรียนจบไปแล้ว บทความนี้ดีไม่มีที่ติจริงๆ
จากนั้นก็เป็นของขวัญของรัชทายาท
จ้าวเสวียนจิ่งตรงไปตรงมามาก เขายกทองคำออกมาหีบหนึ่ง
“…” สีทองแวววาวนั้นน่ามองจริงๆ เซี่ยเฉียวมองจนเกือบลืมตัวไปแล้ว โชคดีที่ยังนึกขึ้นมาได้ว่าตนเองเป็นผู้วิเศษคนหนึ่งจึงได้ฝืนกลืนน้ำลายลงไปแล้วเบนสายตาไปที่อื่น “มิน่ารถม้าคันหนึ่งถึงได้มีรอยล้อลึกขนาดนั้น กลายเป็นว่ามันมีของพวกนี้อยู่…”
“อาจารย์ลำบากอยู่ข้างนอกตลอด ทองคำนั้นสามารถปัดเป่าความชั่วร้ายต่างๆ และยังสามารถคุ้มครองชีวิตให้ปลอดภัยได้ด้วย ใช้การได้เหมาะสมที่สุดแล้ว ส่วนของล้ำค่าอื่นๆ ศิษย์พี่โม่และศิษย์พี่เซียวย่อมจัดการเองอยู่แล้ว” จ้าวเสวียนจิ่งยิ้มง่ายๆ ดูสบายๆ อย่างยิ่ง
ทองคำนั้นออกจะเชยไปหน่อย
แต่ใครจะกล้าพูดว่าทองคำของรัชทายาทเชย
และนางก็อยากได้ความเชยเช่นนี้
“ไม่เลว แม้ว่าบัณฑิตควรมีนิสัยเรียบง่าย แต่ในเมื่อคนเราต้องดำเนินชีวิต ต้องดื่มน้ำกินข้าว ก็ต้องขาดเงินทองไม่ได้ ของที่ฝ่าบาทมอบให้ใช้การได้จริงๆ” ท่าทางของหลีซื่อเหยี่ยนเป็นกลาง
หลังจากที่เซี่ยเฉียวมอบของให้อาจารย์แล้ว นางก็ไม่ลืมที่จะเอาของขวัญพบหน้าออกมามอบให้ศิษย์น้องของนางด้วย
ซังโหยวกำลังป่วย เขาคงยังรับข