ทงใจ “พี่หญิงใหญ่ เป็นความผิดของข้าทั้งนั้น…”
“เฮ้อ…” เซี่ยเฉียวถอนหายใจ “เจ้าก็รู้ตัวแล้วว่าทำผิด ข้าจะโทษเจ้าได้อย่างไรเล่า เพียงแต่ร่างกายข้าไม่ค่อยดี ช่วงนี้ก็กำลังจะเปลี่ยนฤดู เดี๋ยวร้อนเดี๋ยวหนาว ยิ่งทำให้ข้าป่วยง่าย หากมันหนักหนาข้าก็อาจจะอยู่ไม่รอดจนถึงฤดูหนาวนี้…”
“…” ในใจเซี่ยผิงไหวรู้สึกทุกข์ทรมาน
“ไม่ว่าช้าหรือเร็วก็ต้องตายอยู่แล้ว ข้าเองก็ไม่ได้สนใจเรื่องนี้ เพียงแต่…” สีหน้าเซี่ยเฉียวเปี่ยมไปด้วยความจริงใจและความรักเมตตา “เจ้าเป็นน้องชายแท้ๆ ของข้า ข้ายังไม่เห็นเจ้าโตเป็นผู้ใหญ่เลย…น้องชายของข้าโตขึ้นแล้วจะต้องเป็นวีรบุรุษที่เก่งทั้งบุ๋นและบู๊ใช่หรือไม่ น่าเสียดายที่ข้าจะไม่ได้เห็น…”
เซี่ยเฉียวพูดจบก็หยิกตัวเองเจ็บจนน้ำตาหยดออกมาสองหยด
พวกนางล้วนเป็นคนในครอบครัวที่มีสายเลือดเดียวกันทั้งนั้น น้องชายคนดีอย่าได้โทษว่าพี่สาวรังแกเจ้าเลยนะ…
“พี่หญิงใหญ่! ท่านวางใจได้ ต่อไปข้าจะไม่ทำให้ท่านผิดหวังแน่!” เซี่ยผิงไหวรีบรับรอง
“เฮอะ” เซี่ยผิงกั่งที่อยู่ข้างๆ เยาะเขาทันที
เซี่ยผิงไหวจึงขึงตาใส่เขาด้วยความโกรธ
“ข้าเชื่อเจ้า ต่อให้พี่ชายใหญ่ข่มเจ้าอยู่ แต่เจ้าก็จะหาทางไปด้วยตัวเองได้ เพราะอาจารย์ของเจ้าคือเซียวอวี้หรงเชียวนะ แม้แต่อาจารย์สอนศิลปะการต่อสู้ของเจ้าก็ยังสามารถต่อกรกับพี่ชายใหญ่ได้ แล้วเจ้าจะเลวร้ายได้อย่างไร เพียงแต่เจ้าซุกซน…หากเจ้าทนไม่ไหว นั่นก็เป็นอีกเรื่องนึง” เซ
