งคอยฟังเสียงและโจมตีออกไปไม่น้อย
เมื่อฟังจากเสียงกรีดร้องก่อนจะตายก็พบว่าส่วนมากเป็นหนูตัวใหญ่
ตอนที่ 840 พวกเราร่วมสาบานกันเถิด
อันที่จริงสัตว์ป่าธรรมดาทั่วไปก็ไม่กลัวไฟของเซี่ยเฉียวหรอก แต่ใครใช้ให้สัตว์ป่าในภูเขานี้แปดเปื้อนพลังหยินชั่วร้ายกันเล่า?
กลิ่นอายทั้งสองนี้เดิมทีก็เป็นขั้วตรงข้ามกันอยู่แล้ว ขอแค่สัตว์ป่าพวกนั้นเข้ามาใกล้ก็จะรู้สึกอึดอัดไม่สบายอย่างช่วยไม่ได้
เซี่ยเฉียวรู้สึกได้ถึงกลิ่นอายของสัตว์โดยรอบที่เพิ่มมากขึ้นทุกขณะ
พวกมันล้อมเข้ามาแล้ว
ในตอนแรกอวี๋เซียนสามารถขว้างก้อนหินออกไปได้อย่างง่ายดายด้วยสีหน้าภาคภูมิใจ แต่เมื่อขว้างไปเรื่อยๆ นางก็เริ่มรู้สึกตึงมือแล้ว
หลังจากผ่านไปอีกประมาณหนึ่งชั่วยามท่ามกลางความมืดมิดก็มีดวงตาสีเขียวเพิ่มขึ้นอีกหลายดวง
“หรือว่าพวกเราสามคนมาร่วมสาบานกันเถอะ? ไม่ขอเกิดวันเดือนเดียวกัน แต่ขอตายวันเดือนปีเดียวกัน!” อวี๋เซียน มองดูจำนวนสัตว์ร้ายข้างนอก แล้วมองไปที่ลูกดอกที่มีน้อยนิดของเซี่ยเฉียวพลางเอ่ยด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม
“ไม่เอา” เซี่ยเฉียวปฏิเสธ
“ทำไมเล่า พวกเราก็นับว่าร่วมทุกข์ร่วมสุขกันแล้วนี่!” อวี๋เซียนทำหน้างุนงง
“ข้าจะมีอายุยืนยาวอยู่ไปร้อยปี” เซี่ยเฉียวสงบและจริงจัง “ข้ากลัวว่าต่อไปพวกเจ้าจะลดอายุขัยของข้า”
“…” อวี๋เซียน
“…” เฝิงหยิงหยิงเองก็ทำหน้าไม่ถูก
หากจะพูดเรื่องลดอายุขัยลดลง ในบรรดาพวกนางสามคนนี้ เซี่ยเฉียวมีคุณสมบัติที่จะ
