มากก็ระวังจะถูกปรมาจารย์จัดการจนวิญญาณสลายไปหมด!”
นางไม่กลัวหรอก
นางยังมีชีวิตอยู่ แต่อีกฝ่ายตายไปแล้ว จะสู้นางได้อย่างไร!
มือของเซี่ยเฉียวสั่นขึ้นมาทันที แล้วนางก็เริ่มท่องคาถาชำระใจ
อวี๋เซียนฟังจนเวียนหัวไปหมด
นางได้ยินแต่คำว่าเหล่าจวิน ทวยเทพ อัปมงคลอะไรพวกนั้น แต่ก็ฟังไม่เข้าใจเลยสักคำ
“ที่บ้านเกิดของข้าแม่หมอก็สามารถท่องมนต์คาถาได้ แต่นอกจากนางจะท่องได้แล้ว นางยังสามารถร่ายรำได้ด้วย…ตอนเด็กๆ ข้าแอบเรียนมา หรือว่า…ให้ข้าลุกขึ้นร่ายรำด้วย?” เฝิงหยิงหยิงลังเลเล็กน้อย
ตอนที่นางอายุห้าหกขวบและเล่นกับญาติๆ ทุกคนก็เคยไปแอบดูแม่หมอขับไล่ความโชคร้ายกัน
เซี่ยเฉียวได้ยินแล้ว แต่นางกำลังท่องมนต์คาถา จึงไม่สามารถเสียสมาธิได้
ตอนนี้พวกนางถูกวิญญาณพบเห็นแล้ว ก็ต้องจัดการให้พวกเขาไสหัวไปไกลๆ ไม่กล้าเข้ามาใกล้จึงจะได้
“หรือว่า…ให้ข้าลองดู?” อวี๋เซียนครุ่นคิดเล็กน้อยก่อนจะพยักหน้า
ไม่ว่าจะมีประโยชน์หรือไม่ แต่เมื่อร่ายรำขึ้นมาก็อาจจะทำให้ใจสงบลงได้บ้างกระมัง
ตอนที่ 836 เลียนแบบ
เฝิงหยิงหยิงยืนขึ้น นางนึกถึงท่ารำที่แม่หมอร่ายรำเมื่อก่อน จากนั้นก็ร่ายรำอยู่ตรงที่เดิมนั่นแหละ
อวี๋เซียนอ้าปากค้าง
นางนึกว่า…
การร่ายรำนี้ควรจะงดงามมาก เพราะถึงอย่างไรเฝิงหยิงหยิงก็เป็นหญิงงามคนหนึ่ง นางน่าจะร่ายรำชมจันทร์อะไรแบบนั้นสิ แต่ว่า…
นี่มันไม่เหมือนที่นางคิดไว้เลยแม้แต่น้อย!
ทันทีที่เฝิงหยิงหยิงก้าวขา นางก็เ
