มโจมตี เฉียนหยวนก็แค่ปกป้องตนเอง
กระทั่งว่าเมื่อเทียบกับชาวบ้านของเฉียนหยวนที่ถูกหรงซานจับตัวไป ชาวหรงซานก็ยังมีจุดจบที่ดีกว่า อย่างน้อยพวกเขาก็จะไม่ถูกกินทั้งเป็น
ตอนที่ 812 เยี่ยม!
ชาวหรงซานไม่ได้รับการศึกษาและมีประเพณีการกินเนื้อคนจริงๆ
ตอนที่เซี่ยเฉียวอยู่ที่วัดสุ่ยเย่ว์ก็เคยได้ยินพ่อค้าหลายคนพูดถึงชาวหรงซาน
ที่นั่นเน้นการสู้รบและนับถือกันด้วยกำลัง ม้า และอาวุธสงคราม ล้วนมีชื่อเสียงว่าเป็นของดี แต่พวกเขาไม่ได้ทำการเพาะปลูกมากนัก เน้นการทำทุ่งปศุสัตว์เป็นหลัก พอเกิดภัยพิบัติขึ้นมาก็ได้แต่ต้องปล้นชิง ปล้นชิงสิ่งของก็แล้วไปเถอะ แต่พวกเขายังปล้นคนไปด้วย
ว่ากันว่าเป็นนิสัยที่สืบทอดมาจากราชวงศ์ก่อน
การล่มสลายของราชวงศ์ก่อนๆ ส่วนหนึ่งก็เป็นเพราะจักรพรรดิเพิกเฉยและไม่ปราณีต่อผู้คน และส่วนหนึ่งเป็นเพราะเกิดภัยพิบัติบ่อยครั้ง
ภัยพิบัติเกิดขึ้นทุกที่ ไม่เว้นแม้แต่ในประเทศเพื่อนบ้าน
ชาวบ้านในท้องที่ทุกข์ยากลำบากก็แล้วไปเถอะ แต่เพื่อความอยู่รอดชาวหรงซานถึงกับปล้นชิงคนมาทำเป็นอาหาร อย่างไรก็ตาม ราชสำนักก็ไม่ได้สนใจให้ความสำคัญใดๆ จนเป็นผลให้ผู้คนเสียชีวิต จึงได้เกิดการเปลี่ยนแปลงราชวงศ์ในที่สุด
ราชวงศ์นี้มีท่าทีแข็งกร้าวต่อหรงซานมาโดยตลอด อย่างมากก็แค่สู้รบกัน
และเนื่องจากสภาพอากาศที่ดีขึ้นในเวลาต่อมา ความสัมพันธ์ระหว่างทั้งสองประเทศจึงเสื่อมลงเป็นครั้งคราวเท่านั้น
แต่อย่างไรก็ตามธรรมเนียมกา
