ากด้วย!
นอกจากนี้ พี่หญิงใหญ่อุตส่าห์ยากลำบากเพื่อให้เขาได้กราบอาจารย์ ไม่ว่าจะเป็นอาจารย์บุ๋นหรือบู๊ก็ได้เตรียมไว้ให้เขาหมดแล้ว หากก่อนหน้านี้เขาจะเชื่อฟังคำสอนบ้าง เขาก็คงจะแข็งแกร่งกว่าที่เป็นอยู่ตอนนี้แน่นอน และคงจะไม่ได้ไร้ประโยชน์จนถึงขนาดนี้ทำให้เซี่ยผิงกั่งหัวเราะเยาะเขาได้
เวลาค่อยๆ คืบคลานผ่านไปทีละน้อย พอฟ้าใกล้สาง ชาวบ้านจำนวนมากก็รีบเร่งเดินทางอย่างที่เขาคาดไว้จริงๆ
เขารับรู้ทิศทางและเดินเข้าไปในเมือง
ไม่มีปัญหาอะไรระหว่างทางเลย
เพียงแต่เขาเดินช้า และเมื่อเขากลับไปถึงบ้านก็เป็นเวลาเที่ยงแล้ว
เมื่อพ่อบ้านเห็นเขาก็ดูประหลาดใจ จากนั้นเขาก็ทำตัวราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น และคอยปรนนิบัติให้เขากินดื่มเหมือนเมื่อก่อน
แต่มันไม่เหมือนเดิมแล้ว! พี่หญิงใหญ่จากไปแล้ว จะให้เหมือนเดิมได้อย่างไร!
เขายิ้มไม่ออกแล้ว ดังนั้นเขาจึงไปจัดการทำความสะอาดตัวเองและใส่ยา เวลานี้ไม่เหมาะที่จะฝึกศิลปะการต่อสู้ เซี่ยผิงไหวคิดไปคิดมาก็หมกตัวอยู่ในห้องอ่านหนังสือที่อาจารย์เซียวเตรียมไว้ให้เขาพวกนั้นแต่โดยดี
พ่อบ้านรู้สึกราวกับว่าดวงอาทิตย์กำลังขึ้นจากทิศตะวันตก
เมื่อก่อนหากคิดจะให้คุณชายรองอ่านหนังสือก็จะต้องคอยกระตุ้นอย่างหนักและต่อเนื่องจึงจะได้!
วันนี้ร่างกายเขายังไม่แข็งแรงดีเลย ทั้งเนื้อทั้งตัวยังไม่สมบูรณ์ แต่เขากลับไปอ่านหนังสือแต่โดยดี!?
ลูกไม้เช่นนี้ใช้การได้ขนาดนั้นเลยหรือ
บ่าวไพร่และทุกคนในบ
