อมสามารถมอบอินทรีหมื่นลี้จำนวนหนึ่งร้อยตัวให้ต้าจิ้ง พร้อมทั้งจัดหาผู้เชี่ยวชาญมาดูแลได้พ่ะย่ะค่ะ”
เจียงจื่ออวี้จ้องมองเขา เอ่ยถามว่า“แล้วเจ้าปรารถนาสิ่งใด”
ชายวัยกลางคนประสานมือคารวะ“หอการค้าของกระหม่อมอยากเข้าสู่ต้าจิ้งเพื่อดำเนินการค้าภายในและต่างแดน มิทราบว่าฝ่าบาทจะทรงอนุญาตหรือไม่พ่ะย่ะค่ะ”
เจียงจื่ออวี้ตกอยู่ในห้วงความคิด เขาคิดมาเสมอว่าสิบสามรัฐไม่รู้อะไรเกี่ยวกับแดนโพ้นทะเลเลย ราชวงศ์ในอดีตเคยส่งกองเรือออกไปสำรวจอยู่บ้าง แต่ไม่เคยมีครั้งใดที่กลับมาได้สำเร็จ บัดนี้ชายผู้นี้อ้างว่ามาจากแดนโพ้นทะเล และยังต้องการทำการค้า ย่อมทำให้เขาอดครุ่นคิดไม่ได้
“มหาสมุทรกว้างใหญ่ไพศาล ยิ่งใหญ่กว่าผืนแผ่นดินมากนัก หอการค้าที่ข้าสังกัดมาจากทะเลสวรรค์ น่านสมุทรมีหมู่เกาะกว่าแสนแห่ง มีทั้งอาณาจักร สำนักยุทธ์ ตระกูลขุนนาง และหอการค้าต่างๆ หอการค้ายอดวาสนาของเราเพียงต้องการทำการค้า ขอฝ่าบาททรงวางพระทัย ฝ่าบาทยังสามารถส่งคนเข้าไปร่วมในหอการค้าของเราเพื่อคอยตรวจสอบการค้าขายทั้งหมดกับต้าจิ้งได้อีกด้วยพ่ะย่ะค่ะ”
ชายวัยกลางคนกล่าวต่อ เขาชะงักไปครู่หนึ่งก่อนกล่าว“อันที่จริงบนทวีปนี้มีอาณาจักรอีกหลายแห่งที่มีความเกี่ยวข้องกับดินแดนโพ้นทะเล ไม่ใช่เพียงหอการค้ายอดวาสนาของเราเท่านั้น คู่แข่งของหอการค้าเรายังทำการค้าอยู่ในต้าฉีทางด้านเหนือ ทรัพยากรส่วนใหญ่จากโพ้นทะเลได้ช่วยสนับสนุนให้ต้าฉีเจริญรุ่งเรืองขึ
