อนสบายตาวางจัดอยู่จำนวนหนึ่งด้วยเช่นกัน
เหยียนหรูจวงสั่งให้หญิงชราและสาวใช้ออกไปก่อนหน้านี้แล้ว ดังนั้นตอนนี้ภายในห้องจึงมีแค่ฮูหยินตระกูลเหยียนอยู่เพียงคนเดียวเท่านั้น
หลังจากที่เซี่ยเฉียวได้เห็นฮูหยินตระกูลเหยียนแล้ว นางก็ต้องก้าวถอยหลังไปทันทีโดยสัญชาตญาณ
นางไม่ได้ตกใจเพราะฮูหยินเหยียน แต่ตกใจวิญญาณที่เกาะติดอยู่กับร่างของนางต่างหาก
วิญญาณนั้นแทบจะติดอยู่กับร่างของนางแล้ว ใบหน้านั้นซ้อนทับกับใบหน้าของฮูหยินเหยียนเล็กน้อย แต่อาจจะเป็นเพราะเวลานี้แดดแรงกล้าหรือไม่ก็เป็นเพราะฮูหยินเหยียนมีสภาพจิตที่ดี พลังจิตวิญญาณของนางไม่ได้อ่อนแอขนาดนั้น วิญญาณจึงไม่สามารถเข้าครอบครองร่างของนางได้อย่างสมบูรณ์ และกลายเป็นภาพซ้อนตามการเคลื่อนไหวของฮูหยินเหยียน
วิญญาณนี้น่ากลัวอยู่บ้าง
ดวงตาของนางเป็นสีน้ำเงินเข้ม ร่างกายท่อนล่างของนางอาบเลือด และมีเลือดที่คนทั่วไปมองไม่เห็นก็หยดติ๋งๆ ลงบนพื้น
ช่องท้องของนาง…ถูกผ่าเปิดออก
ไม่รู้ว่ามีอวัยวะส่วนไหนที่อยู่ข้างในนั้นบ้างเพราะเลือดเนื้อที่พร่าเลือนทำให้มองเห็นได้ไม่ชัดเจน เสื้อผ้าของนางขาดวิ่นไม่เป็นรูป หลังจากที่นางเคลื่อนไหวตามฮูหยินเหยียนแล้ว อวัยวะที่อยู่ในท้องของนางก็ร่วงหล่นลงมา นางก็ก้มตัวลงไปเก็บ
“ท่านแม่” เหยียนหรูจวงเดินเข้าไปมองดูมารดาของนางที่กำลังปักเสื้อผ้าของน้องสาว
ใบหน้าของฮูหยินเหยียนซีดขาวเล็กน้อย “จวงเอ๋อร์กลับมาแล้วหรือ เจ้ามาพอดี ช
