้าระห่ำ พี่ชายของนางเป็นหมีโง่ น้องชายของนางก็ซนเป็นลิง เดิมทีนางนึกว่าตนเองจะมีน้องสาวที่เป็นคนปกติกับเขาคนหนึ่ง นึกไม่ถึงว่า…นางจะเด็กหญิงที่ใจกล้าคนหนึ่งสมกับเป็นลูกสาวของบิดานางจริงๆ
เซี่ยเฉียวเหลือบมองเซี่ยซีอย่างเงียบๆ นางจินตนาการไม่ออกเล็กน้อยว่า เมื่อน้องสาวของนางโตขึ้นกว่านี้อีกนิดจะเป็นเช่นไร
นางดูมีชีวิตชีวาขึ้นกว่าแต่ก่อนมาก และพูดมากขึ้นแล้ว ได้ยินว่าตอนที่นางอยู่บ้านตระกูลหลิน นางยังสามารถติดตามเซี่ยผิงไหวและลูกพี่ลูกน้องตระกูลหลินคนอื่นๆ ไปปีนต้นไม้เก็บไข่นกได้แล้วด้วย
จิตใจและความคิดของนางนี้จะเปลี่ยนไปทีละน้อย และในอีกไม่กี่ปีข้างหน้าก็คงจะไม่ได้เห็นท่าทางซื่อๆ น่าเบื่อหน่ายเช่นนี้แล้ว
พอถึงเวลานั้น…
เมืองหลวงจะไม่มีผู้หญิงหายนะเพิ่มขึ้นอีกคนหนึ่งหรือ
คิดดูแล้วก็ออกจะ…ตื่นเต้นเล็กน้อย
“ช่วงนี้เจ้าไม่ได้ไปยุ่งอยู่กับอะไรแปลกๆ จริงๆ ใช่ไหม” เซี่ยเฉียวเห็นท่าทางซุกซนของนางเช่นนี้ก็อดถามออกมาอีกครั้งไม่ได้
“ไม่มี” เซี่ยซีส่ายหน้าปฏิเสธ
เซี่ยเฉียวอดที่จะรู้สึกกังวลใจไม่ได้ และยังกลัวด้วยว่าหากตนเองถามมากเกินไป เด็กน้อยจะเกิดความรู้สึกต่อต้านในใจ
เมื่อกลับมาถึงบ้านแล้ว เซี่ยเฉียวก็ให้เซี่ยซีคิดว่าจะส่งอะไรไปเป็นของขวัญแสดงความขอบคุณต่อตระกูลเหยียนดี
แม้ว่าผู้ตรวจการณ์เหยียนผู้นี้จะไม่ลงรอยกับตระกูลเซี่ย แต่หลังจากที่นางสอบถามมาแล้ว เซี่ยเฉียวก็ต้องยอมรับว่าผู้ตรวจการณ์เ
