พูดจาเหลวไหล แม้ร่างกายจะไม่เป็นอะไร แต่สภาพจิตใจของนางกลับไม่ค่อยปกติ
แต่หลายปีมานี้ผู้ตรวจการณ์เหยียนก็ไม่ได้รับอนุภรรยาเข้ามาเพิ่ม กระทั่งยังคอยดูแลเอาใจใส่ภรรยาเป็นอย่างดี
ใครๆ ก็พูดกันอย่างนี้
วันนี้ตอนที่นางได้พบแม่นางเหยียนก็พอจะเห็นว่า โหงวเฮ้งของนางบอกว่านางมีบิดาที่มีเมตตา
คนเป็นบิดาเหมือนกัน พอหันกลับมาดูท่านพ่อของนาง…
เซี่ยเฉียวส่ายศีรษะเล็กน้อย
“บุญคุณที่ช่วยชีวิตเป็นเรื่องใหญ่ ก็ส่งของขวัญให้ มากกว่าที่ให้คนอื่นตามปกติ เท่าหนึ่ง พี่หญิงใหญ่ จะได้หรือไม่” เซี่ยซีถามอย่างจริงจัง
เวลานี้นางค่อนข้างใจกว้างทีเดียว
“ได้สิ อีกอย่างให้เจ้าส่งของนี้ไปด้วย…” เซี่ยเฉียวครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก็หยิบแผ่นป้ายไม้ชิ้นหนึ่งออกมา แผ่นไม้นั้นมีอักษรไม่กี่ตัวสลักเอาไว้ด้วยว่า ‘ไม่เกิดไม่ตาย ผู้วิเศษโม่’ ทั้งยังมีลวดลายเมฆหมอกหนาทึบสลักไว้เช่นกัน
“เพิ่มสิ่งนี้ไปด้วย?” เซี่ยซีงุนงง
แต่เซี่ยเฉียวกลับพยักหน้า “ของสิ่งนี้แหละ ตอนที่เจ้าส่งของขวัญก็ให้คนหากล่องไม้แพงๆ หน่อยมาใส่ไว้ ทำให้มันดูเป็นของสำคัญก็พอ”
เซี่ยซีไม่เข้าใจ แต่นางไม่ใช่คนประเภทที่เมื่อไม่เข้าใจแล้วจะถาม นางเพียงแค่พยักหน้าแต่โดยดีแล้วรับของเอาไว้
วันถัดมา นางก็รีบให้พ่อบ้านไปส่งของขวัญด้วยตัวเอง
ผู้ตรวจการณ์เหยียนเองก็ใช่ว่าจะต้องไปประชุมที่ท้องพระโรงทุกวัน วันนั้นเป็นวันหยุดพอดี
เขาได้ยินเรื่องราวที่เกิดขึ้นเมื่อวานจากลูกสาวข
