้ขอให้คนคัดลอกเอาไว้แล้วสองฉบับ ของจริงนี้คงไม่เหมาะที่ข้าจะเก็บไว้อีก มันร้อน” เซี่ยเฉียวถอนหายใจ จริงอยู่ว่าเป็นของดี แต่นางไม่ได้อยู่ในสถานะที่จะเก็บมันไว้ได้
นางเป็นคัดลอกเอาไว้เอง
ในสองฉบับนั้น หนึ่งฉบับนางจะมอบให้อาจารย์หลีซื่อเหยี่ยนเพื่อแสดงความกตัญญู ซึ่งจะขาดไปไม่ได้
ส่วนอีกหนึ่งฉบับนางเก็บไว้เอง
แน่นอนว่านางยังมีอาจารย์อีกท่านหนึ่งคือโม่หลิงจือ แต่โม่หลิงจือไม่ได้สนใจของสิ่งนี้ ดังนั้นจึงไม่จำเป็นต้องมอบให้เขา
การทำสำเนาของแผนที่ที่มีขนาดใหญ่เช่นนี้สองชุดไม่ใช่เรื่องง่าย ให้ทำมากกว่านี้นางคงทนไม่ไหวแล้ว
จ้าวเสวียนจิ่งตกใจกับความใจป้ำของเซี่ยเฉียวจริงๆ มันคือแผนที่โลกที่ลือกันว่าหายสาบสูญไปแล้ว ตอนนี้นางนำมันออกมาแบบนี้ เมื่อจ้าวเสวียนจิ่งมองไปที่ห่อผ้าธรรมดาๆ ที่อยู่บนพื้น ขมับของเขาก็เต้นตุบๆ ทันที เขารู้สึกสะเทือนใจยิ่งนัก!
อะไรคือการไม่รู้จักหวงแหนของดี! นี่มัน…
จ้าวเสวียนจิ่งรีบเรียกคนเข้ามาจัดการเอาของสิ่งนี้คลี่แสดงบนโครงไม้ทันทีด้วยกลัวว่าเซี่ยเฉียวจะเยียบมันโดยไม่ตั้งใจอีก
เมื่อฮองเฮาเห็นท่าทางตื่นเต้นมากเช่นนั้นของรัชทายาท นางก็รู้สึกงุนงงเล็กน้อย
“พี่สะใภ้ มันคืออะไรหรือ” องค์ชายสี่ก็เข้ามาดูด้วยความสงสัย เขามองดูหนังแกะเก่าๆ นั้นด้วยสีหน้าสับสนเล็กน้อย
“มันก็แค่ภาพวาดภาพหนึ่งเท่านั้น” เซี่ยเฉียวแย้มยิ้ม “ตอนที่บิดาของข้าบุกทะลวงเข้าไปในค่ายใหญ่ของคนเถื่อน สมบั
