ต่อลูกค้าด้วยความอ่อนโยนหน่อย
เซี่ยเฉียวรีบเชิญวิญญาณเข้าไปในรถม้าทันที เวลานี้เมื่อนางมองหน้าตาที่ฉีกขาดแหว่งวิ่นของเขาก็ยังสามารถยิ้มออกมาได้แล้ว “เจ้าคิดได้ในเวลานี้ถือว่าโชคดีไม่เบา เทศกาลเชงเม้งกำลังจะมาถึงแล้ว ทันเวลาที่ประตูสู่ปรโลกจะเปิดออกพอดี ตอนที่เจ้าจะไป ข้าจะเผากระดาษเงินกระดาษทองไปให้เจ้ามากหน่อย บ้าน รถม้า หุ่นกระดาษ ไม่ว่าอะไรที่เจ้าอยากได้ล้วนมีทั้งนั้น เจ้ายังมีเรื่องอื่นที่จะขออีกหรือไม่”
เซี่ยเฉียวยิ้มเสียจนมองไม่เห็นความปกติอะไรเลย
“…” อย่างไรก็ตามวิญญาณที่เคยได้เห็นตอนที่เซี่ยเฉียวโกรธมาแล้ว เมื่อเห็นปรมาจารย์ที่ใจดีมีเมตตาเช่นนี้ ในใจเขาก็ยิ่งหวาดกลัว
“ปรมาจารย์ ที่ผ่านมาท่านก็ดีกับข้ามากแล้ว ไม่จำเป็นต้อง…เอาใจใส่ข้าขนาดนี้หรอก ข้า…กลัว” วิญญาณที่ถูกระเบิดตายรวบเสื้อผ้าของตนเองอย่างระมัดระวัง
เซี่ยเฉียวหัวเราะหึๆ
นางก็เอาใจใส่เช่นนี้มาตลอดนี่?
เซี่ยเฉียวมีความทรงจำของสองชาติ แต่แค่ชั่วเวลาที่นางหลับตาและลืมตานางก็มาเกิดใหม่แล้ว ดังนั้นนางจึงไม่รู้ว่าเบื้องล่างนั้นเป็นอย่างไร
คาดว่าการกลับชาติมาเกิดจะต้องเข้าคิวด้วย ถึงจะลงไปข้างล่างแล้ว แต่หากโชคไม่ดีก็ต้องเลื่อนออกไปก่อน ดังนั้น…
จึงจะต้องเผากระดาษเงินให้มากหน่อย และเห็นแก่ที่วิญญาณตนนี้รู้ความ นางก็จะเผาหุ่นกระดาษจำนวนหนึ่งให้ไปเป็นบ่าวรับใช้คอยปรนนิบัติเขาข้างล่างด้วย
จากนั้นนางจึงรีบสอบถามชื่อเสียงเรียง
