แต่ละแห่ง
โดยเฉพาะหนังสือรวมบทกวีในปีที่เนี่ยปีตาย ยิ่งจะต้องรวบรวมมาให้ละเอียดครบถ้วน
ตอนที่ 584 แล้วเกิดอะไรขึ้น
บทกวีที่รวมเล่มแต่ละปีมีไม่น้อย พวกเขารวบรวมมาได้กองใหญ่ทีเดียว
เรื่องการอ่านหนังสือนี้จะฝากความหวังไว้ที่เซี่ยผิงกั่งและพวกโจวเว่ยจงก็คงจะไม่ได้
จ้าวเสวียนจิ่งไม่ได้เปิดหนังสืออ่านเลยทันที แต่เขาดูก่อนว่าเป็นผลงานของใคร หลังจากที่ดูไปไม่ถึงหนึ่งชั่วยาม ในบรรดาหนังสือนับร้อยเล่ม เขาก็เจอเล่มหนึ่งที่เป็นผลงานของเนี่ยปีเข้าจริงๆ
เมื่ออ่านบทกวีดู….
“กี่ยามคืนนั้นพบกันริมลำธาร กลิ่นหอมสัมผัสฆานประสาทพลัน หยกงามเนื้อเย็นใสเมฆขวยเขิน แตะยอดสมใจปรารถนาวิญญาณจันทราหลอมละลาย ในกลิ่นหอมที่หลงเหลือ สู่เบื้องลึกในห้วงฝัน ความรักโอบล้อมหมู่ดาวสะท้อนใจสองดวง”
บทกวีนี้…
นับไม่ได้ว่าเป็นผลงานที่ดี แต่ดูเหมือนว่าจะพูดถึงผู้หญิงคนหนึ่ง
ในตอนท้ายของบทกวีนี้เขียนบอกเวลาที่เขาเขียนมันขึ้นมาไว้อย่างชัดเจน ซึ่งก็คือคืนที่สองที่เนี่ยปีมาถึงอำเภอสวินนั่นเอง
ไม่นานนักเนี่ยปีที่น่าจะได้ยินเรื่องความศักดิ์สิทธิ์ของวัดนั้นแล้วก็ออกไปค้างคืนที่นั่
น่าแปลกจริงๆ
จู่ๆ คนที่รีบเดินทางเข้าเมืองหลวงเพื่อเข้าสอบเช่นเขาจะเขียนอะไรที่คลุมเครือแบบนี้ออกมาได้อย่างไร
เว้นแต่…เขาจะมีคนรักอยู่ในอำเภอสวินนี่ และ…ยังมีช่วงเวลาที่ดีกับผู้หญิงคนนั้นด้วย
หลังจากที่เนี่ยปีตายไป ทางการก็สอบถามทุกคนที่เคยติดต่อพูดคุยกับ
