ย เขานึกไม่ถึงว่าแม่นางผังจะไม่มีความเกรงใจเช่นนี้
ท่านปู่ยังอยากให้เขากราบอาจารย์นะ!
แต่เขายังไม่ได้ทันพูดคำเหล่านี้ออกไป เด็กสาวที่โผล่มากลางทางผู้นี้กลับชิงพูดออกไปเสียก่อนแล้ว
แม่นางผังดูประหม่าเล็กน้อย แววตาของนางไม่นิ่ง มักจะมองนั่นนี่อยู่ตลอดเวลา ซึ่งก็ไม่รู้ว่านางกำลังมองใครอยู่
“เจ้าอยากกราบอาจารย์หรือว่าอยากได้อย่างอื่นกันแน่” เซี่ยเฉียวเอ่ยถามตรงๆ อย่างง่าย “ข้าจะไม่เปลี่ยนแปลงแก้ไขดวงชะตาให้เจ้า ข้าจะไม่รับเจ้าเป็นศิษย์ กระทั่งจะไม่เป็นแม่สื่อแม่ชักแนะนำคู่ครองให้เจ้าด้วย คำพูดเหล่านี้เจ้าเข้าใจหรือไม่”
เมื่อแม่นางผังได้ยินเช่นนั้นก็หน้าซีด และเงยหน้ามองไปยังทิศทางของจ้าวเสวียนจิ่งทันที
ในขณะนั้นจ้าวเสวียนจิ่งกำลังดื่มชา
เหมือนไม่รู้ตัวสักนิด
แม่นางผังรู้สึกอับอาย จู่ๆ นางก็เอามือปิดหน้าแล้วหนีไปทันที
เซี่ยเฉียวยังคงนั่งอยู่ด้วยสีหน้าสงบนิ่ง หลี่ชิงอวี๋รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย สายตาของเขามองติดตามแม่นางผังที่จากไปเล็กน้อย จากนั้นเขาก็อดที่จะกลืนน้ำลายไม่ได้
เขาคิดว่าตนเองน่าจะล้มเลิกความตั้งใจที่จะกราบอาจารย์ไปเสียน่าจะดีกว่า
ข้อแรก ความสามารถในการจับวิญญาณอะไรนี่คงไม่เหมาะกับเขา ข้อสอง ปรมาจารย์โม่เองก็คงเห็นว่าเขาไม่เข้าตา
“เด็กคนนี้จะต้องดึงดูดความสนใจจากคนอื่นแน่ๆ” จ้าวเสวียนจิ่งเอ่ยออกมาก่อนจะหันไปเอ่ยกับหลี่ชิงอวี๋ด้วยท่าทางรังเกียจ
หลี่ชิงอวี๋ชี้มาที่ตนเองด้วยความ
