จนในที่สุดเขาก็เข้าไปหลบอยู่ใต้เตียงในห้อง เขากอดกุมศีรษะตนเอง ตัวสั่นงันงก หน้าซีดเผือด ร่างกายอ่อนแรงไปหมด
คุณชายเฉาเองก็ไม่ได้ดีกว่ากันมากนัก แต่เขาก็ไม่กล้าจากไป ได้แต่อยู่กับเซี่ยฉงซานเท่านั้น
เดิมทีเซี่ยฉงซานก็อยากจะหนีไป แต่เมื่อออกไปข้างนอก เขาก็พบว่าข้างนอกมืดมนไปหมด และวิญญาณเยอะกว่าอีก!
เมื่อพวกวิญญาณเห็นเขาก็ทำราวกับเห็นเนื้อดีๆ สักชิ้นต่างก็พุ่งเข้าหาเขา
ตอนนี้ในเรือนหลังนี้เต็มไปด้วยวิญญาณ มีวิญญาณเต็มไปหมด!
เชือกเส้นนั้นที่อยู่ในใจของเขาขาดผึงลงทันที
ขณะนั้นเป็นเวลาที่น้ำยันต์และน้ำตาวัวแสดงผลได้ดีที่สุด
เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น คุณชายเฉารีบวิ่งหนีออกไปด้วยความกลัวจนฉี่จะราด เมื่อกลับไปถึงบ้านตระกูลเฉาเขาก็ล้มป่วยลงทันที แทบจะเอาชีวิตน้อยๆ ไม่รอด หลังจากรอดตายมาได้ในหัวของเขาก็มีแต่ภาพวิญญาณที่เซี่ยฉงซานบรรยายเอาไว้
เขากลายเป็นคนผีเข้าผีออก ขี้ขลาดหวาดกลัว และเอาแต่โทษบิดามารดาของตน
หากไม่ใช่เพราะพวกเขา เขาก็คงไม่ต้องมาทนทุกข์ทรมานแบบนี้หรอก!
ส่วนน้ำยันต์และน้ำตาวัวบนตัวเซี่ยฉงซานก็ยังคงแสดงผลอยู่แม้ในวันถัดมา
ตอนที่ 550 ผู้ช่วยชีวิต
ท้องฟ้าสว่างโร่ เซี่ยฉงซานออกไปที่ถนนใหญ่แล้ว แต่ทุกๆ ก้าวย่างของเขาก็ยังคงเห็นวิญญาณพวกนั้น เมื่อบวกกับน้ำยันต์ที่เขาดื่มเข้าไป วิญญาณพวกนั้นจึงลอยเข้าหาเขาอย่างอดไม่ได้
“อย่าเข้ามา อย่าเข้ามานะ ออกไป ออกไปสิ!”
“อย่ากัดข้า อย่ากัดข้า…”
“…”
เ
