กจ้าวซวีจือทำอย่างถูกต้อง เขาก็คงจะไว้หน้าหนิงเป่ยอ๋องอยู่บ้างหรอก!
“ซวีจือคิดว่าชื่อเสียงของตนเองไร้ข้อบกพร่อง!” จ้าวซวีจือยืนหยัดอย่างแข็งกร้าว
“ติดสินบนเป็นการส่วนตัวก็นับว่าไม่เหมาะสมแล้ว” จ้าวซวีจือเอ่ยอย่างเย็นชา “อีกอย่าง ด้วยความสามารถของเจ้าจะมาเป็นอาจารย์? ไม่คู่ควร เจ้าไม่ต้องพูดอะไรให้มากความหรอก ทางฝั่งเสด็จพ่อของเจ้า ข้าจะไปอธิบายด้วยตัวเอง เจ้าไปเก็บของ แล้วออกจากสำนักศึกษาไปเถอะ”
จ้าวซวีจือนึกไม่ถึงว่าจ้าวเสวียนจิ่งจะไร้ความปรานีเช่นนี้
ถึงกับโจมตีเขาต่อเนื่องสองครั้งในวันเดียว
ต่อหน้าผู้คนจำนวนมากในขณะนี้ เขารู้สึกว่าความภาคภูมิใจในตนเองของเขากำลังถูกเหยียบย่ำและไม่สามารถกู้คืนมาได้
“ฝ่าบาทบอกว่าความสามารถของข้าไม่พอ ข้าไม่ยอมรับ” จ้าวซวีจือกลับไม่ยอมไป
หากเขาไม่พิสูจน์ความสามารถของตนเอง แล้วในอนาคต…เขาจะมีหน้าอยู่ในเมืองหลวงนี้ได้อย่างไร
รัชทายาทส่งเสียงเยาะออกมาหนึ่งที “เดิมทีข้าให้โอกาสเจ้าแล้ว แต่ในเมื่อเจ้าไม่ต้องการมัน ก็อย่าได้โทษว่าข้าทำให้เจ้าไร้ที่ยืนเลย” หลังจากสิ้นเสียงของรัชทายาท โจวเว่ยจงที่อยู่ด้านหลังเขาก็โยนภาพวาดสามม้วนลงตรงหน้าจ้าวซวีจือทันที “ภาพวาดทั้งสามนี้เป็นผลงานของศิษย์เรือนคงกู่สามคน เจ้าดูสิว่าฝีมือของตัวเองเทียบกับภาพไหนได้บ้าง”
ความรังเกียจเดียดฉันท์ทั้งหมดแสดงอยู่บนใบหน้าของรัชทายาท
ตอนที่ 458 ละครโรงใหญ่
จ้าวซวีจือรับภาพวาดมาก็พบว่าเ
