วัดเต๋าต้องระดมเงินเพื่อการกุศลทุกเดือน และมักจะลงเขามาเพื่อช่วยเหลือชาวบ้าน เขาไปวัดเต๋าเพื่อบริจาคเงินค่าธูปซึ่งก็สะดวกเช่นกัน
อีกอย่างเขาก็ยังสามารถขอให้เทพเซียนคุ้มครองได้ด้วย
“ได้สิ มันไม่ได้ขึ้นอยู่กับจำนวนมากน้อย แต่อยู่ที่ความจริงใจมากกว่า” เซี่ยเฉียวเอ่ยเสริม
เซี่ยเฉียวพูดจบก็หยิบอาวุธวิเศษออกมาชิ้นหนึ่ง ซึ่งนางเพิ่งจะเลือกออกมาจากตระกร้าไม้ไผ่เมื่อครู่นี้ มันเป็นจี้หยกที่เหมาะสำหรับให้โจวไคอวิ๋นสวมใส่ติดตัวไว้
คุณภาพของหยกดีมากเป็นพิเศษ
หยกมีพลัง หยกที่ดีก็ดีต่อวิญญาณด้วย
“เป็นของสิ่งนี้ล่ะ เจ้าว่าอย่างไรบ้าง ข้ายังมีแบบอื่นอีกสองสามชิ้น ซึ่งแกะสลักไม่เหมือนกัน หากเจ้าไม่ชอบใจชิ้นนี้ ข้าก็ยังมีชิ้นอื่นอีก” เซี่ยเฉียววางจี้หยกลงตรงหน้าอาจารย์ชิว
อาจารย์ชิวนึกไม่ถึงว่าของพวกนี้…จะสามารถเลือกได้ด้วย
เขาเหลือบมองหยกนั้น
ก็ต้องรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย
หยกนี้ถูกแกะสลักเป็นรูปกะหล่ำปลีขนาดเล็ก และมีแมงมุมตัวเล็กเกาะอยู่บนนั้นด้วย ซึ่งดูเหมือนจริงอย่างยิ่ง
“เดิมทียังมีน้ำเต้านำโชคด้วย แต่เด็กคนนี้ขอโชคลาภก็คงจะไม่ได้ ต้องธรรมดาๆ หน่อย ข้าก็เลยเลือกผักกาดขาวมาให้ แมงมุมนี้…ก็หมายถึงความรู้จักพอและมีความสุขยั่งยืน ถือว่าเหมาะสม” เซี่ยเฉียวเอ่ยเพิ่มเติมอีกประโยค
โหงวเฮ้งของเด็กๆ เปลี่ยนแปลงกันได้ ดังนั้นเซี่ยเฉียวจึงไม่ได้ดูว่าอนาคตของโจวไคอวิ๋นจะเป็นเช่นไร
“ขอบคุณท่านปรมาจารย์อย่าง
