ยิ่ง” อาจารย์ชิวพอใจหยกชิ้นนี้อย่างมาก
นอกจากนี้เขายังหวังว่าหลานชายของเขาจะรู้จักที่จะพอใจในสิ่งที่ตนมีและมีความสุขจากนี้ไป
“ในเมื่อเจ้าพอใจ ข้าก็จะทำพิธี” เซี่ยเฉียวเอ่ยอย่างเรียบง่าย
ในที่สุดวิญญาณที่อยู่ในขวดกระเบื้องก็ถูกปลดปล่อยออกมา
“ท่านพ่อ!” เมื่อวิญญาณออกมาได้นางก็เอ่ยเรียกอาจารย์ชิวทันที
น่าเสียดายที่อาจารย์ชิวไม่ได้ยิน แต่ในใจของเขาก็รู้สึกอึดอัดเล็กน้อย และทำให้เขาอดรู้สึกโศกเศร้าไม่ได้
เมื่อวิญญาณเห็นว่าอาจารย์ชิวมองไม่เห็นนาง นางก็เพิ่งจะนึกขึ้นมาได้ว่านางตายไปแล้ว และหลั่งน้ำตาออกมาทันที อย่างไรก็ตามในเวลาเดียวกันนั้น เซี่ยเฉียวก็วางยันต์แผ่นหนึ่งลงบนหยก จากนั้นนางก็ร่ายคาถาไปที่สะใภ้ชิว สะใภ้ชิวรู้สึกเพียงว่าโลกกำลังหมุนไปเท่านั้น
นางก็รู้ว่าตนเองกำลังจะถูกผนึกไว้ในอาวุธวิเศษ
เมื่อนางเหลือบมองบิดาของตนเองก็เกิดความรู้สึกผิดในใจก่อนจะหายวับไป
หยกนี้…
จู่ๆ อาจารย์ชิวก็รู้สึกว่าหยกดูเหมือนจะเงางามขึ้นเล็กน้อย ซึ่งแตกต่างไปจากเมื่อครู่อยู่บ้าง
ตอนที่เขามองดูหยกก่อนหน้าก็เพียงแค่รู้สึกว่าหยกชิ้นนี้แกะสลักอย่างดี และรู้สึกทึ่งอยู่บ้าง แต่ในตอนนี้เขากลับรู้สึกเหมือนกับว่าเคยเห็นหยกชิ้นนี้ที่ไหนมาก่อน และอยากนำมันกลับบ้านไปด้วยอย่างยิ่ง
“ลูกสาวของข้า…นางอยู่ข้างในแล้วหรือ” อาจารย์ชิวถาม
“ถูกต้องแล้ว เมื่อวิญญาณเข้าไปอยู่ข้างในอาวุธวิเศษนี้แล้วก็จะรู้สึกสับสนไม่ชัดเจนเกรงว่
