” เซี่ยผิงกั่งที่อยู่ข้างๆ เอ่ยเสริม
อาจารย์ชิวฟังสองพี่น้องรับลูกกันไปมา ในใจเขาก็รู้สึกโกรธเคือง ใบหน้าชราของเขาก็ตึงเครียดขึ้นมา
เขาอุ้มหลานชายขึ้นมาด้วยร่างชราๆ ของเขา
“แม่นางเซี่ย ข้ารู้ว่าตระกูลโจวมีความผิด แต่เด็กนั้นบริสุทธิ์…” อาจารย์ชิวดูไร้เรี่ยวแรงอย่างมาก
เขาสามารถโยกย้ายเซี่ยเฉียวได้เมื่ออยู่ในสำนักศึกษา นั่นเป็นเพราะตอนนั้นเขาเป็นอาจารย์ แต่ที่นี่สถานะอาจารย์ของเขาไร้ประโยชน์
“อาจารย์คิดว่าพวกเราทั้งสองรังแกเขา?” เซี่ยเฉียวไม่ได้โกรธ “อาจารย์คิดว่าจะปล่อยให้เขาเก็บความแค้นไว้ต่อไปหรือว่าทำให้เขาได้สติขึ้นมาอย่างไหนจะดีกว่ากัน ท่านดูสิ ตอนนี้เขาเป็นเด็กดีว่าง่ายแล้วไม่ใช่หรือ ต่อไปจะได้ไม่ทำตัวเหลวไหลหรือกล้าสร้างปัญหาอีก เขาทำตัวดีๆ ใช้ชีวิตไปเช่นนี้ มีอะไรไม่เหมาะสมหรือ”
ตอนที่ 438 อาจารย์อา
เซี่ยเฉียวกำลังบอกตาเฒ่าชิวว่า บัดนี้โจวไคอวิ๋นผู้นี้ไม่ใช่ผู้สูงศักดิ์อะไรแล้ว ตอนนี้เขาเป็นเพียงคนที่มีความผิดติดตัวเท่านั้น
เว้นเสียแต่ว่าเขาจะสามารถสร้างผลงานเพื่อลบล้างความผิดนั้นได้ มิฉะนั้นแล้วชีวิตนี้เขาก็จะสามารถใช้ชีวิตได้อย่างธรรมดาสามัญเท่านั้น
สำหรับคนธรรมดาคนหนึ่งแล้ว อย่าได้มีความเคียดแค้นเกาะกุมในหัวใจเลยจะดีกว่า
“เพราะเขาดูน่าสงสาร โลกจึงต้องยอมเขาหรือ เพราะมารดาเขาตายไปแล้ว เขาจึงสามารถระบายความโกรธใส่คนอื่นได้? เช่นนี้ไม่ถูกต้องนี่อาจารย์”
“ท่านคิดว่าเขาถูกตระ