เฉียวอยู่ที่นั่นแล้วไม่ต่อสู้ มันกลับจะเป็นการสร้างปัญหามากมาย
“ทำไมพวกเราไม่ไปพูดกับอาจารย์ด้วยกันเล่า? ก่อนหน้านี้เมิ่งจี๋ฟังก็เคยใช้เงินเพื่อให้เซี่ยเฉียวแข่งกับซย่าหย่าอวิ๋นไม่ใช่หรือ เช่นนั้นแล้ววันนี้พวกเราก็ใช้ถั่วเงินเพื่อให้เซี่ยเฉียวอยู่ที่เรือนคงกู่ต่อไปได้! อีกอย่าง ตามกฎแล้ว เซี่ยเฉียวก็สามารถเลือกอยู่ตามความสมัครใจได้นี่?!” เฟิงซวงซวงเอ่ยขึ้นมาเช่นกัน
หลายคนเห็นด้วยกับนาง
เซี่ยเฉียวประหลาดใจเล็กน้อย
ความนิยมของนางเริ่มดีขึ้นขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไร?
ฉินหลิวดีใจมาก “เจ้าวางใจ ข้าไม่ยอมให้เจ้าไปแน่! คนตั้งมากมายขนาดนี้ ถ้าอาจารย์หลี่ว์กล้าปฏิเสธ ข้าก็จะไปหาผู้ดูแลสำนักศึกษา!”
“…” แววตาเซี่ยเฉียวดูว่างเปล่าเล็กน้อย
ฉินหลิวท่าทางก้าวร้าวและพากลุ่มคนบุกไปที่บ้านของอาจารย์หลี่ว์ผู้เฒ่าจริงๆ
พวกนางทิ้งเซี่ยเฉียวเอาไว้ข้างหลัง นางดูไร้เดียงสาและรู้สึกทำอะไรไม่ถูกเล็กน้อย
“แม่นางเซี่ย เจ้าไม่สบายหรือ” คนอื่นๆ ที่อยู่ในห้องตื่นตระหนกเล็กน้อยเมื่อเห็นสีหน้าของนางแปลกๆ ไป
เซี่ยเฉียวส่ายหน้า “ไม่ใช่หรอก ข้าแค่สับสนนิดหน่อยเท่านั้น”
เมิ่งซูเซียงที่ยืนอยู่ข้างๆ เซี่ยเฉียวลากนางให้นั่งลง “จนถึงตอนนี้แล้ว เจ้าคงไม่ได้คิดว่าพวกเรายังรังเกียจเจ้าอยู่หรอกนะ”
“ทำไมจะไม่ใช่เล่า?” เซี่ยเฉียวตรงไปตรงมาอย่างยิ่ง
นางรู้ว่ารูปร่างหน้าตาและร่างกายที่อ่อนแอของนางจะกระตุ้นพวกผู้หญิงให้เกลียดนางได้อย่
