ดก่อนหน้านี้เกรงว่าจะใช้ไม่ได้แล้ว
ตอนที่ 420 แค้นใหญ่หลวง
ตระกูลเซี่ยนี้…แม้สถานะของพวกเขาจะไม่ได้สูงส่ง แต่เซี่ยเฉียวเป็นศิษย์ของหลีซื่อเหยี่ยน ซึ่งสำหรับเขาแล้วนางกลับเป็นตัวเลือกที่ไม่เลวเลย
เซี่ยเฉียวลาหยุดเรียนไปหลายวัน ดังนั้นวันถัดมานางจึงรีบไปรายงานตัวทันที
อย่างไรก็ตามเมื่อเซี่ยเฉียวไปถึงสำนักศึกษานางก็ถูกอาจารย์หลี่ว์ผู้เฒ่าเรียกตัวไปพบทันที
อาจารย์ผู้เฒ่าหยิบกระดาษบัญชีแผ่นหนึ่งออกมา
เซี่ยเฉียวมือสั่นเมื่อรับมาดู สีหน้าของนางหลากไปด้วยอารมณ์
“อาจารย์ ข้าลาหยุดแล้ว…” เซี่ยเฉียวร้องไห้ไม่ออก
นางลาหยุดไปสามวันต้องถูกหักถั่วเงินไปถึงแปดพันเชียว!?
อาจารย์หลี่ว์ผู้เฒ่าลูบเคราของเขาด้วยสีหน้าสุภาพ แต่คำพูดของเขากลับโหดร้ายเป็นพิเศษ “สำนักศึกษานี้ก็มีกฎเกณฑ์เหมือนกัน ตั้งแต่เจ้าเข้ามาเรียนที่นี่ก็ขอลาหยุดซ้ำแล้วซ้ำเล่า นอกจากวิชาของข้าแล้ว เจ้าแทบไม่เคยไปเรียนวิชาอื่นเลย อาจารย์แต่ละท่านจึงไม่ค่อยพอใจนัก”
“…” เซี่ยเฉียวไม่เชื่อ
สำนักศึกษานี้จงใจปล้นถั่วเงินของนาง
“เจ้าเข้าเรียนแปดวิชา แต่ที่เคยเข้าเรียน…มีแค่สามวิชา ที่เหลืออีกห้าวิชา…ต้องหักค่าเข้าสอบเป็นถั่วเงินห้าพันเมล็ด” เมื่ออาจารย์หลี่ว์ผู้เฒ่าเห็นท่าทางน่าสงสารของนางจึงได้อธิบายเพิ่มเติม “ข้าคิดว่ามันยุ่งยากก็เลยเขียนหักไปเลยแปดพัน”
“ข้าสอบคราวก่อนได้ถั่วเงินมาทั้งหมดแปดพันเมล็ดเท่านั้น ต่อมาก็ออกไปทำบุญกุศลอีกจึงได้ใช้
