่าพวกโจรนี้ล้วนไม่ใช่คนดีอะไร แต่พูดตามความจริงใต้เท้าเซี่ยสามารถเอาชนะคนเถื่อนและช่วยชีวิตผู้บริสุทธิ์ให้รอดพ้นจากความทนทุกข์ทรมานได้ตั้งกี่คน
หลายคนจำบุญคุณนี้ได้ไม่ลืม
ส่วนครอบครัวของโจรนี้…
ได้ยินมาว่าไม่ได้ติดต่อกันนานหลายปี และเพิ่งจะไปมาหาสู่กันก็หลังจากที่ใต้เท้าเซี่ยเป็นขุนนางแล้ว
อีกอย่างแม่นางเซี่ยก็เติบโตขึ้นมาข้างนอก ทั้งยังบำเพ็ญมาในวัด ก่อนหน้านี้นางก็ทำเรื่องดีๆ ตั้งมากมายที่นอกเมือง คนเช่นนี้หรือจะเป็นคนแบบที่หญิงชราผู้นี้กล่าวหาว่าคิดจะทำร้ายนางให้ตายได้
“ฮูหยินผู้เฒ่า ในฐานะย่าท่านปฏิบัติกับหลานสาวของท่านอย่างนี้ คนอื่นจะไม่คิดว่าหลานสาวของท่านเป็นคนใจบาปหยาบช้าหรอกหรือ” ใครบางคนอดไม่ได้ที่จะทอดถอนใจ
“นางก็เป็นคนใจบาปอยู่แล้ว พวกเจ้าดูขาข้าสิ! นางยังทำให้พ่อของนางกับพี่น้องต้องแตกคอกันด้วย!” หญิงชรารีบเอ่ยทันที
ทุกคนหัวเราะขึ้นมาทันทีเมื่อได้ยินคำพูดของนาง
“ขาของท่านหักเพราะท่านล้มลงเองนี่ มีคนเห็นนะ อีกอย่าง ลูกชายของท่านไม่ลงรอยกันไม่ใช่ความผิดของท่านในฐานะแม่หรอกหรือ จะไปโทษหลานสาวได้อย่างไร นางเป็นลูกหลานไม่ควรต้องมารับผิดในเรื่องนี้สิ?” ใครบางคนอดบ่นออกมาไม่ได้
หญิงชรารู้สึกหดหู่เมื่อได้ยินเรื่องนี้
“พวกเจ้าไม่รู้หรือว่าแม่ของนางสะใภ้เผิงเป็นโจรตัวจริงที่ฆ่าคนโดยไม่กะพริบตา! หากไม่ใช่เพราะแม่ของนาง ลูกชายของข้าก็คงไม่ถูกชิงตัวขึ้นภูเขาไปในตอนนั้น และเขาคงไม่