้อย แต่เมื่อเห็นนางห่อตัวเองแน่นหนาขนาดนั้น สีหน้าของเขาก็ผ่อนคลายลงมาก
นางใส่เสื้อผ้าเสียจนอ้วนกลม นอกจากรัชทายาทจะตาบอดนั่นล่ะถึงจะชอบนางได้
เวลานี้จ้าวเสวียนจิ่งกำลังยืนอยู่ในลานบ้านของเรือนด้านหลัง ในมือเขากำลังกวัดแกว่งดาบใหญ่ที่หนักหลายสิบชั่งของเซี่ยผิงกั่ง
ข้างกายเขามีแค่โจวเว่ยจงติดตามมีด้วยเพียงคนเดียวเท่านั้น ส่วนโจวเว่ยจงก็จ้องไปที่ดาบเล่มใหญ่ นัยน์ตาของเขาแทบจะถลนออกมาจากเบ้า
เซี่ยผิงกั่งผู้นี้ใช้อาวุธหนักขนาดนี้เชียว!
ฝ่าบาทถือเอาไว้นานขนาดนี้คงจะเหนื่อยแย่!
โดยเฉพาะมือข้างนั้น!
โจวเว่ยจงจ้องมองไม่วางตา สายตาเขาเต็มไปด้วยความขุ่นเคืองไม่พอใจ ไม่นานนักเซี่ยผิงกั่งและเซี่ยเฉียวก็มาถึง เขาจึงได้เก็บอาการ
“ขุนนางเซี่ย ข้าดูแล้วดาบยาวเล่มนี้มีไอเย็นปรากฏ ต้องเคยอาบเลือดมาก่อนสินะ?” จ้าวเสวียนจิ่งหลีกเลี่ยงความวุ่นวายในการทำความเคารพของพวกเขาทั้งสองจึงเอ่ยปากขึ้นมาทันที
“ถูกต้อง ตอนที่ข้ากับท่านพ่อออกไปสู้รบกับพวกคนเถื่อนก็ใช้ดาบเล่มนี้แหละ น่าเสียดาย ของชิ้นนี้ทำขึ้นในค่ายโจร ด้ามดาบหยาบมาก ก่อนหน้านี้ข้าได้ทวนยาวดีๆ มาเล่มหนึ่ง แต่มันถูกท่านพ่อของข้า…ถูกท่านพ่อของข้าเอาไปขายให้คนอื่นแล้ว รอให้ข้าเก็บเงินได้มากพอข้าจะไปเอามันกลับมา” เซี่ยผิงกั่งถึงกับต้องขบเขี้ยวเคี้ยวฟันเมื่อพูดมาถึงท่อนหลัง
ตอนที่ 380 กระจกส่องบุปผาน้ำสะท้อนดวงเดือน
เมื่อเซี่ยเฉียวได้ยินคำพูดคำจาตรงไปตรง