มาของพี่ชายนางเช่นนั้นก็รู้สึกสงสัยขึ้นมาเล็กน้อยว่า คนคนนี้มีชีวิตรอดมาจนถึงตอนนี้ได้อย่างไร
คนที่อยู่ตรงหน้าพี่ชายของนางตอนนี้เป็นใคร
รัชทายาท!
ต่อไปเขาจะเป็นผู้ครองใต้หล้านี้ แต่เวลานี้เซี่ยผิงกั่งกลับเอ่ยถึงเรื่องเมื่อตอนที่อยู่ในค่ายโจร นี่ไม่ใช่เป็นการบอกรัชทายาทอย่างจริงใจหรอกหรือ ว่าตระกูลเซี่ยเคยเป็นกบฏมาก่อน
ตำแหน่งขุนนางพี่ชายใหญ่ได้เลื่อนมาจนถึงขั้นนี้เป็นเพราะดวงของเขาเท่านั้นจริงๆ
“พูดถึงเรื่องอาวุธวิเศษ ข้าได้ยินมาว่าที่สำนักศึกษาซันไห่มีอยู่ไม่น้อย ตอนที่ก่อตั้งสำนักศึกษาแห่งนี้เคยมีผู้ดูแลอยู่สองท่าน คนหนึ่งฝ่ายบุ๋น คนหนึ่งฝ่ายบู๊ ผู้ดูแลสำนักศึกษาฝ่ายบู๊เป็นแม่ทัพเก่าคนหนึ่ง สมบัติทั้งหมดของเขาถูกส่งไปยังสำนักศึกษา แต่น่าเสียดายที่ราชวงศ์นี้ให้ความสำคัญกับศิลปะวิทยาการมากกว่าศิลปะการต่อสู้ สมบัติมากมายเหล่านั้นจึงยังถูกเก็บเอาไว้ที่หอสมบัติ น้อยคนมากที่จะเอาชนะและเอากลับไปได้” รัชทายาทพูดจบก็โยนดาบใหญ่ใส่มือของเซี่ยผิงกั่ง
เซี่ยผิงกั่งไม่เคยได้ยินเรื่องนี้มาก่อน “มีอาวุธอะไรบ้าง”
“ดาบ หอก กระบี่ ง้าว ขวาน มีหมด แม้แต่ค้อนลูกตุ้มก็ยังมี” รัชทายาทเอ่ยอีก
แววตาของเซี่ยผิงกั่งเป็นประกายร้อนแรงมาก
ท่าทางของเขาราวกับแทบรอไม่ไหวที่จะบุกเข้าไปในสำนักศึกษาแล้วแย่งชิงของออกมาทันที
“พี่ชายใหญ่ รัชทายาทก็บอกแล้วว่า ต้องเอาชนะให้ได้ก่อนถึงจะได้มา” เซี่ยเฉียวที่อยู่ด้านหลังเอ่ย
