อนนี้ท่านก็ถือว่าเป็นคนกันเองแล้ว ล่วงเกินอะไรไปท่านก็คงไม่ถือสาเขา แต่หากเขาทำแบบนี้กับคนนอกอีก ข้าก็คงกังวลใจเหลือเกิน” เซี่ยเฉียวเอ่ยอย่างเคร่งขรึม
ผู้เฒ่าหลินได้ยินเช่นนั้นก็ตกใจไปครู่หนึ่ง ส่วนหลินหยาเซียงกลับยิ้มยังร่าเริง
“มีเหตุผล” หลินหยาเซียงเอ่ยตรงๆ “พี่ไหว หากเนื้อนี้ไม่เพียงพอสำหรับเจ้า เดี๋ยวป้าไปตลาดซื้อให้เจ้าสักยี่สิบชิ้น ให้เจ้ากินให้พอ”
เขาเป็นหลานชายของนางเอง ทำไมนางจะพูดอะไรไม่ได้
นางทำถูกต้องแล้ว หากเด็กคนนี้ทำไม่ถูกต้องก็ควรต้องสั่งสอน!
ไม่ต้องพูดถึงว่าพวกนางมาเป็นแขกอย่างสง่าผ่าเผย แม้ว่าพวกนางจะมาเยือนอย่างกะทันหันไปหน่อยทำให้เขาไม่พอใจ แต่ก็ไม่ควรแสดงความไม่พอใจออกมาอย่างนั้น ซึ่งเห็นได้ชัดว่าเป็นคนจิตใจคับแคบ
แต่รูปร่างหน้าตาของเด็กคนนี้ช่างคล้ายกับน้องสาวของนางเหลือเกิน ดังนั้นนางจึงรู้สึกปวดใจเล็กน้อย
หากน้องสาวของนางยังมีชีวิตอยู่ เด็กคนนี้จะต้องเป็นเด็กดีที่ใครๆ ต่างก็ชื่นชมแน่นอน
เซี่ยผิงไหวพ่นลมหายใจ “จะพูดโม้อะไรมากมาย ข้ารู้จักพวกเจ้าดี ตอนที่ท่านแม่ยังมีชีวิตก่อนหน้านี้เคยบอกกับข้าว่า ตระกูลหลินของพวกเจ้าเป็นแค่ชาวบ้าน เป็นคนยากจนที่แม้แต่จะกินไข่สักใบก็ยังลังเล ไม่ได้ดีไปกว่าผู้ประสบภัยข้างนอกเท่าไรนัก แค่แผ่นเงินเล็กๆ พวกนี้คงต้องใช้เงินเก็บทั้งชีวิตของพวกเจ้าเลยล่ะสิ คงคิดจะวางแผนจับปลาใหญ่ด้วยการใช้ของพวกนี้มาแลกผลประโยชน์สินะ?!”
ตอนที่ 348 ท
