มือน้อยๆ จึงเย็นเฉียบ
เซี่ยผิงไหวมองนางด้วยความสับสน
“พี่หญิงใหญ่หมายความว่าที่ข้าถูกทุบตีมีประโยชน์มากมายใช่ไหม” เซี่ยผิงไหวตอบนางหลังจากที่รู้สึกขัดแย้งในใจอยู่นาน
“ใช่ มีประโยชน์มากมาย” เซี่ยเฉียวอดยิ้มไม่ได้ นางคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะบอกเขาว่า “ที่จริงสิ่งที่เกิดขึ้นกับเจ้าในวันนี้เคยเกิดขึ้นกับคนอื่นมาแล้ว”
“ใครกันที่น่าเวทนา ถูกคนมากมายเช่นนี้ทุบตี” เซี่ยผิงไหวแสดงสีหน้าหวาดกลัว
“วันนี้ข้าขอให้เจ้าไปส่งอาหารไม่ใช่หรือ ครอบครัวนี้เหลือแต่คนแก่ผู้หญิงและเด็กแล้ว แต่เดิมมีผู้ชายคนหนึ่งอยู่ด้วย แต่น่าเสียดายที่เขาต้องตกเป็นเป้าหมายของพวกนักเลงชั่วเหล่านั้นเพราะไปเอาของที่อยู่ในมือเจ้าเหล่านี้…ของที่สำหรับพวกเราแล้วไม่ได้มีราคาอะไรมากมาย เพื่อสิ่งของพวกนี้แล้วเขาปกป้องมันสุดชีวิต แม้ตายก็ไม่ยอมปล่อย ในที่สุดเขาก็ถูกทุบตีจนตาย” เซี่ยเฉียวเอ่ย
เซี่ยผิงไหวเพิ่งได้รับรู้ความรู้สึกที่ถูกทุบตีมากับตัวเอง
เวลานี้เมื่อได้ยินว่ามีคนถูกทุบตีจนตายในเหตุการณ์ไม่ต่างกับเมื่อครู่จึงรู้สึกตกใจ
เขาอ้าปากก็จริงแต่กลับไม่รู้ว่าจะพูดอะไรดี
ถูกทุบตีจนตาย…
ความตายไม่ได้น่ากลัว แต่… เพียงเพื่อสิ่งที่ไร้ค่าที่เขาถือไว้พวกนั้นหรือ!
“พี่หญิง ของพวกนั้น…มีค่าถึงร้อยเหวินหรือ” เซี่ยผิงไหวไม่สามารถบอกได้ว่าเขารู้สึกอย่างไร มันซับซ้อนมาก กระทั่งว่าจู่ๆ ก็รู้สึกโศกเศร้าเล็กน้อย
ตอนที่ 300 ร้องไห้อย่างหนัก
เวลาน
