่างกายของเขาอ่อนแออยู่แล้วจึงทนไม่ได้ แล้วเขาก็ตายหลังจากกลับมาได้ไม่นาน
ไร้อาหารและเสื้อผ้า ชีวิตน้อยๆ ก็ยังรักษาไว้ไม่ได้
แม้จะมีเจ้าหน้าที่ทหารคุมอยู่นอกเมืองก็จริง แต่เนื่องจากเขาเสียชีวิตในกระท่อมและก่อนหน้านี้ก็ป่วยมาตลอด ดังนั้นการตายของเขาจึงจัดเป็น ‘การเสียชีวิตด้วยโรคร้ายแรง’
วิญญาณผู้ชายคนนี้ไม่ได้กลัวความตาย เขาป่วยมานานขนาดนี้อันที่จริงก็ได้เตรียมใจที่จะตายไว้แล้ว ถึงขั้นว่าความตายก็ยังเป็นการปลดปล่อยสำหรับเขา อย่างน้อยเขาก็ไม่ได้ทำให้ภรรยาและลูกต้องพลอยลำบากไปด้วย
แต่สิ่งที่ทำให้เขาไม่เต็มใจก็คือเมล็ดข้าวกำมือหนึ่งและเสื้อกันหนาวสองตัวนั้น!
นั่นเป็นเหตุผลที่เขายังคงร่อนเร่อยู่หลังจากที่ตายไปแล้ว!
สายตาเซี่ยเฉียวติดตามพวกอันธพาลชั่วเหล่านั้นไป
คนเหล่านี้ไม่ได้รวมตัวอยู่ด้วยกัน พวกเขามักจะรวมกลุ่มกันสองสามคนเดินเตร่ไปมา พอพบเจ้าหน้าที่ทหารที่ลาดตระเวนก็จะแกล้งทำเป็นลงไม้ลงมือที่หน้าเพิงแจกโจ๊กพวกนั้น
ใช่แล้ว พวกเขายังทำตัวเป็น ‘ผู้คุ้มกัน’ ที่คอยดูแลรักษาความสงบเรียบร้อยของชาวบ้านตามสถานที่บริจาคอาหารอีกด้วย
หากมีคนมีทำโจ๊กล่วงหน้า แล้วเกิดมีการเบียดเสียดกันระหว่างผู้ประสบภัย พวกเขาจะเป็นคนคอยจัดการให้เข้าแถวอย่างเป็นระเบียบ
แต่เนื่องจากเขาเป็นผู้รับผิดชอบงานนี้ ดังนั้นใครได้อาหารหรือเครื่องนุ่งห่มอะไรไป พวกเขาย่อมรู้ดีกว่าคนที่มาทำกุศลเสียด้วยซ้ำ!
วิญญาณชายคอยจ้องพวกเข
