การเงินในบัญชีของพวกเราเรียบร้อยแล้วหรือไม่”
“ยังขอรับนายท่าน ยังมีค่ารถม้าที่ท่านลงบัญชีเอาไว้ตอนออกไปดื่มสุราก่อนหน้านี้ก็ใกล้เวลาจ่ายแล้วขอรับ…” พ่อบ้านปวดหัว
เซี่ยหนิวซานร้อนใจยิ่ง เขาก้าวออกจากจุดเดิมไปสองก้าวก็คิดขึ้นมาได้อย่างกะทันหัน “ไปที่เรือนเซี่ยผิงกั่ง แล้วแบกทวนยาวที่เขาเพิ่งซื้อมาไปขายซะ!”
“…” พ่อบ้านตกใจจนขวัญบิน
“ยาของน้องสาวของเขาใกล้จะหมดแล้ว จะมามัวเล่นทวนอะไรอยู่อีก! ไม่ใช่ว่าเขาไม่มีอาวุธเสียหน่อย!” เซี่ยหนิวซานเอ่ยอีก
ทวนยาวด้ามนั้นของเซี่ยผิงกั่งไม่ธรรมดา เป็นฝีมือของช่างตีเหล็กที่มีชื่อเสียงคนหนึ่งในเมืองหลวงแห่งนี้ ตัวทวนมีประกายสีเงินวาว คมทวนก็คมจัด ไม่รู้ต้องตีกี่ครั้งกว่าจะทำอาวุธวิเศษเช่นนี้ออกมาได้ และราคาก็ไม่ถูก!
ลูกชายของเขาคนนี้ชอบซื้ออาวุธ
อาวุธแต่ละอย่างที่อยู่ในห้องเก็บอาวุธแทบจะเป็นของที่เขาซื้อหามาไว้ทั้งหมด แต่อาวุธพวกนั้นกลายเป็นรักเก่ามานานแล้วก็เลยเก็บไว้ชื่นชม ยกเว้นทวนยาวด้ามนั้น!
“นายท่าน ข้าไม่กล้าจริงๆ ขอรับ…” พ่อบ้านถึงกับเหงื่อตก
เหตุใดชะตาชีวิตของเขาถึงได้ขมขื่นขนาดนี้ ถูกครอบครัวนี้ซื้อตัวมาได้!
ทำงานแต่ละวันต้องคอยตื่นตระหนกหวาดกลัวอยู่ตลอดเวลา!
“ข้าไปเอง” เซี่ยหนิวซานท่าทางอวดดี
ตอนที่ของของเขาหายไปเด็กนั่นยังกล้าหัวเราะเยาะเขา หึ เขาจะทำให้มันรู้บ้างว่ารสชาติของการสูญเสียของรักของหวงมันเป็นอย่างไร!
เซี่ยหนิวซานบอกว่าจะขายก็ขา
