แม่นางเซี่ยก็แค่แต่งตัวธรรมดาทั่วไปเท่านั้น จะนับว่างดงามได้ที่ไหนกัน” ต่งซีอวิ๋นแย้มยิ้ม
ซย่าหย่าอวิ๋นย่อมรู้ว่าความจริงแล้วชุดของเซี่ยเฉียวออกจะธรรมดาสามัญ
ไม่ใช่แบบที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในเมืองหลวงในขณะนี้ ทั้งดูแล้วไม่ใช่เสื้อผ้าใหม่
เครื่องประดับบนกายก็มีไม่มาก แค่สีสันเท่านั้นที่ดูเข้มเล็กน้อย
“แม้จะเป็นอย่างนั้น นางก็ข่มพวกเราทั้งหมดได้แล้ว” ฉู่หลงเอ๋อร์ที่อยู่ข้างๆ ยิ้มน้อยๆ พลางมองเซี่ยเฉียว ใบหน้านางประดับรอยยิ้ม
หลายคนที่ได้ยินเช่นนั้นก็หันไปมองเซี่ยเฉียวจากศีรษะจรดปลายเท้าหนึ่งรอบ
“หากพูดถึงเรื่องหน้าตาใครเล่าจะเทียบคุณหนูฉู่ได้ เซี่ยเฉียว นางก็แค่ลูกสาวของโจรจากชนบทคนหนึ่งเท่านั้น ทุกคนคงเห็นนางเป็นของแปลกใหม่ ผ่านไปสักพักก็คงเบื่อที่จะมองแล้ว” ซย่าหย่าอวิ๋นเอ่ย
ฉู่หลงเอ๋อร์เป็นถึงสาวงามอันดับหนึ่งของเมืองหลวงเชียวนะ
นอกจากนี้ยังมีบางคนที่มองเซี่ยเฉียวแล้วไม่ถูกชะตา
เวลานี้เมื่อได้ยินคำพูดของซย่าหย่าอวิ๋น พวกนางจึงพากันปิดปากหัวเราะ “พวกเราก็ได้ยินมาแล้วใม่ใช่หรือว่า เดิมทีเซี่ยเฉียวไม่มีคุณสมบัติที่จะมาที่นี่ แต่พี่ชายของนางที่ทำงานที่ศาลตัดสินคดียอมหน้าด้านเอ่ยปากขอต่อหน้ารัชทายาท ฝ่าบาทจึงยอมช่วยให้เขาสมปรารถนา”
“ใช่ เรื่องทำนองเสนอตัวเช่นนี้พวกเราทำไม่ได้หรอก! ช่างไร้ยางอายจริงๆ นางคิดว่ามาที่นี่แล้วจะถูกคัดเลือกจริงหรือ รัชทายาทช่างเลือกจะตายไป อย่างนางแค่จะเป
