น… หงส์คู่กู่ประสาน ยวนยาง คู่เล่นน้ำ หรือปทุมร่วมก้าน อะไรก็ได้ ข้าไม่เลือกมากหรอก”
“…” เซี่ยเฉียวขมวดคิ้ว
ฮ่องเต้ชราจะพระราชทานสมรสให้เขาแล้ว? กลัวคนอื่นจะไม่รู้?
เซี่ยเฉียวแอบเยาะเย้ยเขา
เมื่อวานนางแอบเอาเปรียบรัชทายาทก็จริง แต่คิดว่าคงไม่ได้มีอะไรร้ายแรงมาก แค่แตะๆ เงามือหรือไม่ก็แอบดมกลิ่นหอมของเขาเท่านั้น นางก็ไม่ได้ถือสาอะไร รัชทายาทยังรู้จักที่จะรักษาระยะห่าง และเริ่มจงใจอวดความรักให้นางเห็นอีกด้วย
เหลือแค่สลักคำว่าแต่งงานแล้วบนหน้าผากเท่านั้น
ในใจเซี่ยเฉียวก็รู้สึกไม่ค่อยสบอารมณ์เท่าไหร่นัก
“ตกลง ข้าจะแกะสลักให้ท่านคู่หนึ่ง” เซี่ยเฉียวเอ่ยจริงจังอย่างจริงใจ
หลังจากนางตอบตกลงแล้ว เซี่ยเฉียวก็อ้างว่าร่างกายไม่ค่อยดี ไม่ควรอยู่นาน แล้วจากไปทันที
นางให้ผู้ดูแลจัดเตรียมรถม้าให้แล้วส่งนางกลับบ้านทันที
แต่การสั่งให้ผู้ดูแลทำเรื่องต่างๆ ก็ต้องใช้ถั่วเงินเช่นกัน
พอเซี่ยเฉียวขึ้นนั่งบนบรถม้าก็เริ่มคำนวณอย่างอดไม่ได้
นางใช้หนึ่งร้อยถั่วเงินไปกับการเช่าเรือนเมื่อวานนี้!
เดิมทีมันไม่ควรจะแพงขนาดนี้ แต่เมื่อวานเป็นวันหยุดพักผ่อน นางเองก็เช่าเพียงไม่นาน ราคาได้เพิ่มขึ้นเกือบสองเท่าและเพื่อให้นางมีความเคลื่อนไหวมากเกินไปจึงได้เช่าเรือนหลังใหญ่ ข้างในมีเรือนมีสิ่งอำนวยความสะดวกพื้นฐานจำนวนหนึ่ง ดังนั้นราคาจึงสูง
นอกจากเงินเช่าเรือนแล้ว ยังมีค่าดื่มค่ากินอีก…
เซี่ยเฉียวบีบบัญชีเรียกเก็บเงิน
