ที่ผู้ดูแลส่งให้นางเมื่อตอนตื่น
ในใจนางรู้สึกเศร้าสร้อย
นางยังขี่ม้าอีกด้วย
วิญญาณพวกนั้นร้ายการจริงๆ มิน่าเล่าวันนี้นางถึงได้รู้สึกปวดเมื่อยน่องขนาดนี้ หากไม่ใช่เพราะนางเห็นใบเรียกเก็บเงินนี้แล้วล่ะก็ นางก็คงคิดว่าเมื่อวานตนเองลงมือกับรัชทายาทไปแล้วจริงๆ!
ตอนที่ 244 ไล่ออกไป
ในใจเซี่ยเฉียวรู้สึกขมขื่น นางพยายามที่จะแสดงสีหน้าใจกว้างและไม่แยแสทรัพย์สินของนอกกายพวกนี้
ถั่วเงินที่จ่ายไปเมื่อวานเป็นแค่การลงบันทึกไว้ และครั้งหน้าที่นางกลับไปสำนักศึกษาจะต้องไปชำระเงินให้ผู้ดูแลภายหลัง
ขี่ม้ายี่สิบถั่วเงิน สุราอาหารหนึ่งโต๊ะ…แปดสิบถั่วเงิน เช่าอาจารย์เซียว…
เดี๋ยวนะ!?
เซี่ยเฉียวจ้องบรรทัดนั้นบนใบเรียกเก็บเงินด้วยสีหน้างุนงง
นางไปเช่าอาจารย์เซียวมาตอนไหนกัน!
สีหน้าของเซี่ยเฉียวยิ่งแปลกประหลาดมากขึ้นไปอีก
เป็นไปได้ไหมว่า…เมื่อวานนี้นอกจากรัชทายาทแล้วอาจารย์เซียวก็อยู่ที่นั่นด้วย? คำว่า เช่า เช่าคำนี้…เซี่ยเฉียวยิ่งคิดก็ยิ่งลดเลี้ยว
ในที่สุดนางก็ทนไม่ได้อีกต่อไป
นางพิงศีรษะไปที่ตัวรถม้า อารมณ์เคร่งขรึม สีหน้าจริงจัง
เมื่อเทศกาลส่งเสื้อกันหนาวนี้ผ่านพ้นไปแล้ว วิญญาณจำนวนมากก็จะต้องกลับลงไปปรโลก ตอนนี้ข้างกายนางไม่มีวิญญาณเมื่อวานพวกนั้นห้อยโหนอยู่อีกแล้ว แม้แต่วิญญาณที่จะมาอธิบายเหตุผลให้นางฟังสักตนก็ไม่มี!
แน่นอนว่าแม้วิญญาณเมื่อวานพวกนั้นไม่อยู่ แต่ก็ยังมีวิญญาณอื่นๆ
ของป้องกันตัวที่นางเหล
